Sanne Van Denderen http://sannevandenderen.be-more.nl/ Sanne Van Denderen Wed, 23 Apr 14 11:11:04 +0200 Kamperen in Afrika http://sannevandenderen.be-more.nl/message/24/kamperen-in-afrika <p>Een van mijn laatste bloggen! Geniet van mijn reis door Kenia en Tanzania. Ik zie jullie allemaal snel!<br /> <br /> <br /> Dag 1 - Nairobi<br /> <br /> Nadat ik 4 uur had gevlogen, was ik veilig aangekomen in Nairobi. De zoektocht naar Dollars kon beginnen. Ik had 600 dollar in totaal nodig om een deel van mijn reis te betalen en een excursie die ik graag wilde doen. Maar ik was natuurlijk super goed voorbereid en wist precies alle wisselkoersen. Not. Dus ik naar de pinautomaat en 20000 shilling opgenomen. Ik was nog helemaal met me hoofd bij de kwacha. Ik naar een wisselkantoor:' heeft u dollars?' 'Ja, hoeveel wil je?' '300 dollar,' antwoordde ik, 'hoeveel shilling heb ik dan nodig?' '25500 shilling.' En dat terwijl ik dacht dat ik maar 40 euro in mijn handen had. Maar ik had mijn dollars en kon op weg naar mijn visum. Daar kon ik ook weer 50 dollar aftikken en op zoek naar mijn backpack. Gelukkig lag die al op de band op mij te wachten en kon ik zo door lopen naar de uitgang. Daar stond, vond ik wel even super vet, iemand op mij te wachten met een bordje: Miss van Denderen! In het busje door Nairobi heen waar ik na 2 seconden gelijk al giraffen en zebra's zag! Eenmaal aangekomen in ons kamp hadden we gelijk een meeting en daarna wat gedronken met z'n alle en gegeten. Nadat ik mijn tas even gereorganiseerd had ben ik gaan slapen.<br /> <br /> Dag 2 - Arusha<br /> <br /> Na een 7 uur durende rit in onze safari truck kwamen we op plaats van bestemming aan. We zijn vanuit Nairobi gelijk naar Tanzania gereden. Visum aan de grens gekregen dus stempel 3 is binnen! Misschien moet ik maar een reis gaan maken door Afrika... Stempeltjes verzamelen. Bij het kamp kregen we een demonstratie tent op zetten en vervolgens konden we dat gaan doen. Daarna een savanna dry gehaald, moeten ze ook in Nederland hebben, en geholpen met koken. We hebben een diensten schema. Er zijn 3 diensten: Cooks help, dishes en security. Bij de eerste ga je de kok helpen met koken, de 2e spreekt voor zich: afwassen en de 3e is iedere keer als we de truck uit gaan checken of alle ramen dicht zijn, truck netjes is en aan het eind van de dag de vloer vegen en dweilen. Duidelijke zaak toch? Onze kok heet Mwengi. Hij kookt echt geweldig! Onze reisleider heet Mwongi om het makkelijk te maken. Na het eten nog een drankje gedaan in de bar en voetbal gekeken en naar bed.<br /> <br /> Dag 3 - Ngorongoro krater<br /> <br /> Vanuit het Snake parc waar we verbleven, ja er zijn daar echt slangen, zijn we 's ochtends naar Arusha gereden. We hebben daar wat boodschappen gedaan voor de Serengeti/ngorongoro krater safari. Na de lunch zijn we in een dikke 4x4 gestapt en naar ons nieuwe kamp gereden. Onze tenten waren al een half uur eerder vertrokken. En toen we na 3 uur bij ons nieuwe kamp aankwamen, vlak bij de Ngorongoro krater, werden onze tenten voor ons opgezet! Super chill want het regende echt heel hard. Na het eten en een drankje, tent in, een bed kan je het niet noemen, want de volgende ochtend 5 uur: ontbijt.<br /> <br /> Dag 4 - Ngorongoro krater, Serengeti<br /> <br /> We hoefden onze tenten gelukkig ook niet af te breken. Dat werd voor ons gedaan. Na 10 minuutjes rijden, reden we de ngorongoro krater binnen. Naja, eerst nog een uur berg op, op een zand/modder weg. Maar toen we eenmaal aan de andere kant van de berg waren, was het uitzicht schitterend! De krater ingereden en de dieren lagen voor het oprapen: Buffalo's, Zebra's, Wildebeast, Flamingo's, Olifanten, Neushoorns en Bavianen. Sommige dichterbij dan andere maar dit was zeker een goed begin! Na ongeveer 4 uur in de krater rond te hebben gereden scheurden we ineens heel snel een weg in. Er was een leeuw gespot! En ja hoor! Prachtig liggend aan het water. Ineens verschenen er recht voor onze truck 5 hyena's. Ze stonden, wat leek, te smoezen over hoe ze de leeuw gingen omsingelen. Nadat ze een plan hadden gesmeed gingen ze op jacht. Eerst heel voorzichtig en ze werden steeds brutaler. Op een gegeven moment was de leeuw ze zat (en ze kwamen te dichtbij) en hij stond razend snel op, gaf een brul en sprintte naar de hyena's toe. Die vervolgens weer wegsprintten. Daarna was de sensatie over en scheurden we weer weg. En er was weer wat aan de hand hoor! Leeuwen op nog geen meter afstand van onze truck! Super vet! Maar liefst 6 leeuwen. Wat zijn het mooie beesten zeg. Nadat we 1000den foto's hadden gemaakt zijn we naar de plek gegaan waar we gingen lunchen. Gezellig naast de nijlpaarden. Een van de gevaarlijkste dieren van Afrika. Na de lunch richting de Serengeti. Na een rit van 3 uur door de bergen en over een zand/modder weg bij de poort aangekomen en op de Serengeti in! Giraffen, olifanten, wildebeast, zebra's, impala's en antilopen voor het oprapen. Maar we wilden de Big 5 compleet maken. Overal opzoek naar de luipaard. Helaas niet gevonden. Wel een huge olifant die achter onze truck een dansje kwam doen en 2 leeuwen in een boom. Wat behoorlijk raar schijnt te zijn. Ook hebben we een Serval cat gezien waarvan we dachten dat het een Cheeta was. Maar helaas. Eenmaal bij ons kamp, midden in de Serengeti, kregen we eten en waren onze tenten voor ons opgezet. We kregen ook nog even een briefing over de nacht. Als je een kleine boodschap moest doen, naast de tent en opschieten. Als je een grote boodschap moest doen, je tentmaatje wakker maken en samen naar de wc lopen. We leefden wel voor 1 nacht midden in de Serengeti niet te vergeten. Daarna op tijd naar bed want 05.30 ontbijt.<br /> <br /> Dag 5 - Serengeti/Arusha<br /> <br /> Na het ontbijt de 4x4 in voor een game drive door de Serengeti. Een game drive is dat je op zoek gaat naar de dieren. En met succes! Eerst waren er apen en daarna nijlpaarden. En Ja mensen! Mijn Africa's Big 5 is compleet: luipaard! Een baby luipaard wel te verstaan. Wat een prachtig beest. Op nog geen 3 meter van onze truck af. Helaas was mijn camera leeg dus ik heb geen foto heb kunnen maken. Gelukkig stond die 3 seconden stil voor onze truck en hebben andere mensen wel een foto die ik binnenkort krijg. Als klap op de vuurpijl werd onze truck ook nog omsingeld door een kudde olifanten. Dus we konden nergens heen en moesten wel foto's nemen. Weer op nog geen meter afstand gingen ze zichzelf onder gooien met modder. Als verkoeling. Na daar ook weer 1000den foto's van te hebben gemaakt terug gegaan naar ons kamp. Daar kregen we lunch en reden we door de Serengeti en ngorongoro krater terug naar Arusha. Een 7 uur durende rit. Maar te doen. Slapend, door de bergen en hobbelend. In Arusha onze tent in het donker opgezet, alle apparatuur aan de oplader en een drankje in de bar. Daarna bedje want 03.30 werden wij geacht onze tent af te breken en alle spullen in de truck te hebben want 04.15 ontbijt.<br /> <br /> Dag 6 - Dar Es Salaam<br /> <br /> Op naar Dar Es Salaam! 12 uur in onze safaritruck. Niet heel erg boeiend. Wel de Kilimanjaro gezien en mount Kenya. Ook heb ik planten gezien die op gigantische ananassen leken. Eenmaal aangekomen in Dar was het gigantisch druk op de weg. Dus dikke file. Maar er liepen ook allemaal mensen tussen de auto's door. Iedere keer als iemand me zag werd er gelijk gevraagd hoe het gaat. En de 2e vraag was standaard: mag ik je nummer. Best grappig. Na de 17 uur durende reis konden we onze tenten opzetten en eten. Na een snelle douche heb ik nog even mijn internetupdate gedaan en daarna richting bed.<br /> <br /> Dag 7 - Zanzibar, Stonetown<br /> Zanzibar! Super vet. Op de veerboot naar Zanzibar. Eerst met een kleine boot van de ene kant van Dar Es Salaam naar de andere. En daar met de grote, luxe speed ferry naar Zanzibar. Binnen 2 uur waren we op Zanzibar en moesten we voor 5 minuten in het busje. Opzich hadden we best kunnen lopen, maar we doen het op de Afrika stijl. In het hotel eventjes tas neer gezet en daarna op naar de spicetour! Wat best wel vet was. We kregen allemaal uitleg over hoe de kruiden gebruikt worden en wat grappige weetjes zoals clover wordt gebruikt om te mixen met wiet zodat de politie niet kan ruiken dat je wiet rookt. Of dat als je kardemom eet nadat je veel gedronken hebt, je de alcohol niet meer ruikt. Ik heb daar hele lekkere kruiden, parfum, thee en koffie gekocht. Ook hebben we een fruitproeverij gehad. Grapefruit, groene sinaasappelen, groene mandarijnen en rode bananen. Allemaal dingen die ik nog nooit had gegeten. Na de tour ben ik even gaan douchen en daarna gingen we naar de markt. Wat behoorlijk interessant was. Een etensmarkt. Het zag er zo leuk uit! Overal vis, vlees, pizza's en crêpes. Maar natuurlijk waren Roselin en ik niet zo slim. Wij hadden beide 1 spies met krab en 1 spies met kip. Maar voordat we gingen eten hadden we geen prijs afgesproken. Onze reisleider had geadviseerd om niet meer dan 5000 shilling (2,5euro) voor vis te betalen. Ze wilden ons 22000 laten betalen. Maar daar gingen we wel over onderhandelen vonden wij. Uiteindelijk moesten we 15000 aftikken maar we hebben lol gehad. Daarna gingen we nog een pizza eten maar die prijzen lagen vast dus dat was goed geregeld. Na het eten zijn we met Camilla, Roselin, Caddy, Daniel en Julius naar een bar gegaan en cocktails gedronken.<br /> <br /> Dag 8 - Zanzibar strand<br /> <br /> Rond 10 uur zijn we vertrokken naar de kust van Zanzibar. Daar aangekomen was het eerste wat we deden natuurlijk een duik in die prachtige oceaan. Witte bountystranden, strak blauwe lucht, helder water en de zon. vanaf een uur of 4 hadden we een drank cruise. voor 25 dollar hele middag zuipen en gek doen. Geweldig. Daarna hadden we een afterparty bij ons hotel. Waar ik zo dronken was geworden dat ik maar naar bed was gegaan en niet meer mee naar de Full moon party.<br /> <br /> Dag 9 - Zanzibar strand<br /> <br /> heerlijk mijn roes uitgeslapen en wakker geworden zonder kater. Daarna naar het strand en genieten van de zon. 'S avonds heerlijk uiteten geweest, de beste maaltijd sinds tijden! En daarna naar bed. Ja, ik was kapot.<br /> <br /> Dag 10 - Zanzibar strand<br /> <br /> daar lig ik nu mijn blog te typen en te genieten van mijn uitzicht. Vanavond is de laatste party en morgen stap ik in het vliegtuig terug naar Nederland. Wat ga ik Afrika missen. Maar ik ben ook blij om weer thuis te komen. tot snel allemaal.<br /> <br /> Liefs en dikke zoen, Sanne</p> Mon, 13 May 13 10:46:26 +0200 Laatste blog vanuit Malawi http://sannevandenderen.be-more.nl/message/23/laatste-blog-vanuit-malawi <p>Huilen met de pet op jongens! Dit is mijn laatste blog over mijn vrijwilligerswerk hier. Morgen is mijn laatste dag op het project. Wat een drama. Ik ga echt zo hard huilen als ik naar huis ga. Ik ga iedereen enorm missen. Doordat ik een maand alleen bij Cahyof ben geweest hebben ze me echt opgenomen als member. Maar laat ik voooral even vertellen wat ik de afgelopen dagen heb gedaan zodat jullie er nog voor een laatste keer van kunnen genieten. Als ik thuis ben zal ik nog 1x mijn blog schrijven over mijn reis en dan is het klaar.<br /> <br /> <strong>Donatiegeld</strong><br /> <strong></strong>Doordat ik echt super veel donaties heb gekregen, BEDANKT ALLEMAAL, heb ik heel veel kunnen betekenen voor Chayof. Vorige maand heb ik het niet alleen gedaan. In samenwerking met Manon, Alies en Didy hebben we het volgende gedaan:<br /> - Het buitenverblijf voor de geiten gemaakt<br /> - Voetbalschoenen voor de Childrens Corner<br /> - Matten voor de kinderen om op te zitten<br /> - Medicijnkastje voor Chayof 2<br /> - Verf gekocht<br /> - Schriften voor teen moms<br /> - Potloden voor Groep 1 &amp; 2 en Teen mom school<br /> <br /> En in mijn laatste maand heb ik nog:<br /> - Planken voor in de nieuwe office<br /> - Bureautjes voor de kinderen om aan te zitten<br /> - De huidige bureautjes verstevigd, die vielen bijna uit elkaar<br /> - Transport voor de youth om te gaan voetballen<br /> - Transport voor de youth van Mawa (ander project van Be More )om bij Chayof te komen voetballen<br /> - Het binnen verblijf van de geiten gemaakt, er was 1 geit gestolen en ze hadden het hok gesloopt.<br /> <br /> En dan niet te vergeten, elke ochtend met de kinderen spelen, les geven, gezellig doen, foto's maken en zo kan ik nog wel even door gaan. Daarnaast waren er natuurlijk de huisbezoeken, voetbal, netbal, Teen mother school en Village banking. Ik kan alle dingen die ik heb gedaan bij Chayof nog wel even 30x opnoemen maar als het goed is hebben jullie alles bij gehouden bij mijn vorige blogs. Voornamelijk de kinderen en members van Chayof hebben mijn hart gestolen. Ik hoop echt dat ik hier nog een keer terug kan komen om te kijken hoe het gaat.<br /> <br /> <strong>Sanne Teen Mom School</strong><br /> <strong></strong>Er is een school naar mij vernoemd! We hebben de Teen Mother school bij Chayof 1 geopend. En Thonix, de directeur, heeft hem naar mij vernoemd! Dat is toch ook wel vet om te hebben.<br /> <br /> <strong>Koeien</strong><br /> Het koeienproject bij Yodep gaat definitief door! Wanneer het af zal zijn? volgend jaar ergens. Maar het komt er! Het proposal is geschreven en goedgekeurd door Be More. Dus jullie geld wordt besteed aan koeien! Is het niet geweldig?!<br /> <br /> <strong>Byebye</strong><br /> Helaas heb ik nog meer te doen vandaag. Ik heb jullie op de hoogte gebracht van alle laatste veranderingen in mijn leven. Morgen heb ik mijn Byebye-Party. Disco&amp;drinken voor de kinderen en Disco voor de youth. Laat ik er dan maar een lekkere Amerello op drinken en tot over 15 dagen!<br /> <br /> Hele dikke zoenen en veel liefs<br /> Sanne</p> Wed, 01 May 13 13:21:21 +0200 Tjangu Azungu! http://sannevandenderen.be-more.nl/message/22/tjangu-azungu%2521 <p>Helaas, deze week niet zo veel tijd voor mijn blog. Zoals ik al zei: 'De weken vliegen voorbij.' Dus ik heb om precies te zijn nog 11 minuten voor mijn blog. Kort maar krachtig. Ik probeer van de week nog een keer te gaan. Geniet er maar weer van.<br /> <br /> <strong>Glijbaan &amp; Schommel</strong><br /> We hebben de glijbaan en schommel gemaakt van het donatiegeld! De kinderen zijn er erg blij mee. en nu hoef ik niet meer bang te zijn dat ze zichzelf open halen aan de scherpe randen van de kapotte glijbaan. De schommel was afgebroken die gaan we en op een nieuwe plaats zetten en versterken.<br /> <br /> <strong>Voetbal</strong><br /> <strong></strong>Op vrijdag zijn we naar Zomba Stadion geweest. Chayof had er een grote voetbal wedstrijd tegen een ander team. Het is behoorlijk wat om in het stadion te spelen. Dus ze hadden alle schoenen lopen poetsen. Ook was ik mee als official. Ik zat dus als een soort van coach langs de lijn. Op een gegeven moment was het buitenspel, echt super duidelijk. Maar de grensrechter zag het niet. Dus begon mijn team te schreeuwen. En vervolgens werd er gescoord. Maar omdat ik, als blanke, me ermee ging bemoeien werd het doelpunt afgekeurd. We hebben als nog wel verloren met 6-1, maar dat ter zijde.<br /> <br /> <strong>Kerk</strong><br /> Ik heb weer een poging gedaan om naar de kerk te gaan. En eindelijk heb ik een kerk gevonden met trommels! Ik was met Brighton mee naar de Babtistenkerk. Al snapte ik geen donder van de dienst, het gezang en gedans was wel echt super vet! Maar, het was nog steeds zo'n momentje van, eens maar nooit weer.<br /> <br /> Zo, omdat ik nu moet gaan rennen naar mijn huis hou ik ermee op. Ik probeer zo snel mogelijk weer tijd te vinden voor jullie!<br /> <br /> Heel veel liefs &amp; dikke zoen, Sanne</p> Wed, 17 Apr 13 14:19:15 +0200 Druk in Afrika http://sannevandenderen.be-more.nl/message/21/druk-in-afrika <p>Zoals een goede reiziger betaamd is het een tijdje geleden dat ik mijn blog heb geschreven. Maar ik kan mijn trouwe volgers toch niet al te lang laten wachten, geniet er maar weer van.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong>Na het schrijven van mijn vorige blog zijn we op homevisit gegaan. We zijn bij een hele oude man op bezoek geweest. Hij was geboren in 1914. Dus hij is bijna 100 jaar oud! Hij is heel erg ziek, heeft een ijzer te kort. Het is allemaal heel erg en ik hoop dat hij beter wordt. Maar ze hebben aan ons gevraagd of wij medicijnen willen kopen. Maar dat is hetzelfde als wat ik vertelde over het voedsel, als wij het nu kopen verwachten ze van de volgende vrijwilligers ook weer. En daar kunnen we gewoon niet aan beginnen. Dus hebben we afgesproken dat we alleen komen voor advies. We hebben deze meneer als advies gegeven: 'Ga naar het ziekenhuis.' Behoorlijk goed advies vonden we zelf.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> <strong></strong>Vrijwilligersdag! dus ik had een lekker vrij ochtendje. Ik heb samen met Brighton, jongen van het project, de hele ochtend zitten kaarten. Tot 12 uur en daarna zijn we naar Chayof gelopen om te vertellen dat ze eraan kwamen. De kinderen van de childrens corner hadden zich helemaal omgekleed in tenue met schoenen en al. Ze liepen de vrijwilligers tegemoet met een welkomstlied en toen ze eenmaal binnen stonden hebben ze het nationale volkslied gezongen. Na de vrijwilligersdag ben ik met Sophie Zomba even in geweest voor wat eten. Daarna heb ik bij Pakachere gewacht op Alies, Manon en Didy en zijn we naar Casa Rossa gegaan. Daar hadden we dan weer afgesproken met Tara en Marianne voor het afscheidsdiner. Onder het eten heeft Tonix, onze directeur, 3x gebeld waar we waren en hoe laat we thuis zouden zijn. We mochten onder geen beding alleen naar boven lopen vanaf de weg. Super lief allemaal, wel een beetje onnodig. Maar we luisteren heel goed en hebben netjes gebeld toen we er bijna waren en is hij ons op komen halen.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> <strong></strong>We hadden een hele drukke dag. We gingen eerst naar Chayof 2, daar hadden we een meeting met de aids support group, daarna gingen we het geitenhok maken en daarna nog de sluiting van een village bank. Omdat we zo druk waren, hadden we voor iedereen die kwam helpen lunch geregeld. Brood met pindakaas en jam. We waren met ongeveer 10 mensen, dus wij dachten, 3 broden is genoeg. Maar voor de zekerheid 4 mee genomen. En dat was maar goed ook. Het vloog met stapels te gelijk weg. Echt niet normaal. Ze namen gewoon stapeltjes brood mee naar huis. Sommige dingen kun je in Nederland gewoon niet voorstellen. Maar het is hier opzich logisch. Er is een onwijs voedsel tekort in Malawi. Dus als ze maar iets kunnen eten, eten ze het. Na het geitenhok was de meeting voor de villagebank. het werd een vrolijke bedoeling want er was de sluiting, dus de mensen kregen geld. Wij mochten het geld uitdelen. Iedere keer een handje geven en een foto maken. Erg grappig. Ook werd er gedanst. Ik ben de azungu director of chayof dus ik moest namens de Nederlandse vrijwilligers een praatje houden over dat ik trots op ze ben dat ze hun bedrijfjes hebben opgezet en dat ik hoop dat ze de bedrijfjes zullen houden en voortzetten. Het hoogste bedrag wat ik voorbij heb zien komen was 15.000 kwacha. Dat is 30 euro. Je kan je niet voorstellen dat mensen voor 30 euro een lening nemen. Maar hier is dat echt een hele hoop geld.<br /> <br /> <strong>Vrijdag</strong><br /> Op naar Blantyre. In het minibusje naar het zuiden. We hebben lekker op ons gemakje Blantyre afgestruind, nieuwe lappa's gekocht, naar de soort van macdonalds en ten huwelijk gevraagd. Ja, er was een man op de markt die wel met mij wilde trouwen. Ik heb hem wel afgewezen. 'S avonds wat bij onze lodge gegeten en daarna naar een concert! Ons werd verteld dat we vroeg moesten zijn. Het concert zou om 19.30 u. beginnen. dus wij rond die tijd taxi gebeld, bracht ons er naar toe, waren we alsnog 1 van de eerste terwijl het concert al begonnen had moeten zijn. Toen wij de zaal in liepen was het TL licht zelfs nog aan! Terwijl we echt een uur te laat waren. Terwijl een van de eerste bands aan het spelen was rende er ineens een gozer dwars door de zaal heen richting het podium. Wat bleek, hij was de pianist en een beetje te laat. Vervolgens was er tijdens een van de optredens een black out. Dus de hele zaal was ineens donder en daarna stopte de band pas met spelen. Gelukkig ging de stroom zo weer aan. Bij weer een andere band liepen er zomaar ineens mensen uit het publiek het podium op en begonnen te dansen. Er was 1 meisje met een jurkje zo kort! Dat zou je in Nederland niet aantrekken als jurkje. Wij mogen niet in korte broek lopen maar dat mag wel. Na een tijdje waren we even naar het balkon gelopen om alles rustig te bekijken komt ineens die band naast ons staan die vlak daarvoor aan het spelen was. Dus we hadden ook nog een meet en greet met de band. Ze kwamen zich even aan ons voorstellen en een praatje maken. Daarna gingen we naar de dansvloer en toen merkte we pas hoeveel straalbezopen mensen er waren. We werden de hele tijd lastig gevallen. Ook boden een aantal mensen ons drugs aan. Het was eigenlijk gewoon een rasta feestje want ze verkochten ook van die rasta mutsen! Daarna kwam de hoofdartiest, Mumphi. Zelfs wij kennen inmiddels wat liedjes van haar. Maar die danseressen die ernaast stonden. Oh mijn god. Sorry voor het taalgebruik maar, ze waren gewoon aan het droogneuken. Droogneuken voor 200 mensen. Ech gestoord. Vlak daarna wilden we naar huis maar onze taxi chauffeur had ons gebeld dat hij wilde gaan slapen. Maar dat hadden wij gemist. dus na een aantal keer gebeld te hebben kwam hij ons gelukkig toch nog halen. Toen we naar buiten liepen kregen we nog een smsje van hem; 'Let op je tas.' Nou lekker gevoel geeft die je mee. Maar we snapten wel gelijk waarom. Wat een mensen en ze wilden natuurlijk gelijk allemaal onze aandacht. Gelukkig vond onze chauffeur ons snel en konden we instappen en hij deed gelijk de deuren op slot. Dat was maar goed ook want iedereen probeerde de deur te openen. Vervolgens stonden we met taxi voor het hek van onze lodge. En er gebeurde niets. De taxi bleef maar toeteren, kwam er iemand naar buiten, ik ben op zoek naar de sleutel, een moment. Nou prima. En een kwartier later had die eindelijk de sleutel gevonden en konden we naar binnen. We lagen om 02.25 u. eindelijk in bed. Na een hele interessante, leuke maar vooral ook gezellige avond.<br /> <br /> <strong>Zaterdag</strong><br /> 'S ochtends eerst naar de mega shoprite. voor wat Hollandse boodschapjes zoals, nutella, drop en appels. En 's middags vanaf 3 uur hadden we een high tea. Even echt westers genieten. Helaas was het taxiritje er naar toe duurder dan de hele high tea. 70 euro voor de taxi en 10 euro voor de high tea. Maar ja, het was het waard. 's avonds nog een klein hapje gegeten en daarna vroeg naar bed want we moesten natuurlijk wel op paaszondag naar de kerk.<br /> <br /> <strong>Zondag</strong><br /> 08.00 u. In je zondagse kleren in de kerk. We hoopten op iets spannenders dan de Nederlandse kerk. Maar helaas. Het was hetzelfde. Dus jullie hoeven niet te verwachten dat ik een heilig boontje wordt want we zijn halverwege de dienst de kerk uit gegaan. Daarna in minibusje terug naar Zomba en gelijk in de taxi door naar huis. Ik heb daar mijn eerste nachtje alleen doorgebracht. Ik zit aankomende maand alleen op het project. Dus ik moest het natuurlijk wel even uitproberen. Rond 9 uur 's avonds kwam onze meneer de directeur hem ineens weg sturen. Kennelijk is het niet goed meer om 's avonds buiten voor het huis te zitten. Dus we mogen niet meer 's avonds voor het huis zitten met de bewaker naast ons. Aan sommige dingen moet je een beetje schijt hebben lijkt me zo. Verder luister ik behoorlijk goed.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> Vanwege pasen hadden wij ook nog een vrije dag. dus ik heb eerst lekker uitgeslapen en heb daarna voetbal gekeken. Chelsea - Manchester United. Er was de hele ochtend al blackout dus er was een generator geregeld. Viel die generator uit na 20 minuten in de 2e helft. Toen dat gebeurde kwamen toevallig mijn medevrijwilligers thuis en heb ik hun verhalen aangehoord over Cape en hebben we samen gegeten.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong>We hadden verwacht dat we een hele drukken week tegemoed gingen met schilderen van het nieuwe gebouw voor chayof. Helaas was niets minder waar. Daardat het in het weekend onwijs geregend had in zomba waren de muren nog nat van het cement. Dus we konden niet eens beginnen. Dus zijn we maar naar Zomba gegaan. Nog wat souveniertjes gekocht. 'S middags gingen we naar Chayof 2 lopen. Er is daar vorig weekend een geit gestolen. Dus wij moesten even komen inspecteren wat er gebeurd was. Helaas is een deel van het hok waar de geiten binnen staan gesloopt. Dus er moet een deel gemaakt worden. Heel vervelend want we hadden net het hele buitenverblijf van de geiten vervangen.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> Nee, de muren waren natuurlijk nog steeds niet droog. Dus na onze meeting met Judith zijn we naar Zomba gegaan voor internet. Ook heb ik het internet op de computer van chayof gemaakt. Dus lieve broer, ik kan als ik thuis kom makkelijk even jouw baantje overnemen. In de middag zijn we bij het medicijnkastje gaan kijken. Die laten we maken voor Chayof 2. Alle medicijnen staan daar op de grond. We hebben onze namen erop geschreven een foto gemaakt en nu gaat die volgende week naar Cahyof 2.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> Byebye-party. Alies, Manon en Didy gingen weer terug naar Nederland. Dus We hadden een afscheidsfeestje. 'S ochtends was disco voor de kinderen en 's middags voor de jeugd. Nou, ik kan leren dansen van een kindje van 2 hier hoor! Wat een ritme gevoel en wat kunnen ze schudden met hun heupen. 'S middags gingen we gezellig dansen met de jeugd, die gingen ons even leren schudden met onze heupen. We hebben ons weer in het zweet gewerkt en ik was blij toen ik 's middags een emmer koud water over me hoofd kon gooien. 'S avonds nog even een dansje gewaagd in club G. Alsof we dat nog niet genoeg gedaan hadden de hele dag.<br /> <br /> <strong>Vrijdag</strong><br /> Om half 9 werden ze allemaal opgehaald bij het project. Dus op tijd in Zomba. En weer een lang weekend. Dinsdag ga ik naar Mozambique. Ik moet het land uit voor een uurtje ofzo. Mijn visum mag niet meer verlengt worden, dus moet ik het land uit. Ik ga samen met iemand van Pakachere. Het is handig om iemand mee te nemen anders kan het fout gaan. En kan hij voor mij onderhandelen over de prijs.<br /> <br /> Zo dan, nu zijn jullie weer helemaal bijgepraat over mijn vrijwilligerswerk. Laat ik het nu dan eens over mijn reis hebben.<br /> <br /> ik heb vorige week vrijdag een mailtje gehad van de organisatie waarmee ik zou gaan reizen dat de reis niet doorgaat. Vanwege te weinig deelnemers. Ik ben nu samen met mijn ouders hard op zoek naar een nieuwe reis. Want alleen reizen door Afrika wordt mij nogal afgeraden. En daarbij komt dat het me ook niet heel fijn lijkt. Dus ik kom naar alle waarschijnlijkheid eerder thuis. Wanneer precies is nog onduidelijk.<br /> <br /> Nu is iedereen van alles weer op de hoogte en ga ik snel opzoek naar een nieuwe reis!<br /> <br /> Liefs en dikke zoen, Sanne</p> Fri, 05 Apr 13 12:48:32 +0200 Sanne op avontuur http://sannevandenderen.be-more.nl/message/20/sanne-op-avontuur <p>Ik heb post! Wat super leuk om hier kaartjes te ontvangen. Ik heb ervan genoten. Na een weekendje moeten wachten is die er dan alsnog. Geniet er maar weer van.<br /> <br /> <strong>Weekend</strong><br /> <strong></strong>Na een gezellig nachtje in Pakachere van vrijdag op zaterdag zijn Rosanne en ik vertrokken naar het Zomba Plateau. We hadden Isaac als gids. hij woont al zijn hele leven bij het zomba plateau en kent het dus door en door. We zijn naar de Williams Falls gelopen, watervallen, daarna door naar Empriors view en daarna Queens view. Queens view heet zo omdat de moeder van koningin Elizabeth van Engeland daar geweest is. De dag dat ze kwam hadden ze de weg naar boven helemaal glad en netjes gemaakt, zonder bobbels en hobbels. We zijn als laatste naar Isaacs view gelopen. Wij hebben het Isaacs view genoemd omdat hij ons daar mee naar toe had genomen. Weer een prachtig uitzicht. Het mooist vonden we Empriors view omdat we daar helemaal om ons heen konden kijken en alle dorpjes konden zien. Na een uurtje of 5 klimmen en dalen waren we weer bij het begin en konden we terug naar Zomba. Zondag heb ik zitten genieten van de zon en mijn boek. Rond een uur of 4 zijn we weer terug gegaan naar Chinamwali. Thuisbasis van Chayof. Die dag was mijn hele voet gaan opzwellen. Ik heb een wondje op mijn voet die maar niet dicht wilt gaan. Een behoorlijke ramp. dus die avond hebben we maar besloten om de volgende ochtend naar de prive kliniek te gaan. De Masm.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> Op naar de Masm. Eerst werd mijn temperatuur opgemeten, daarna mijn bloeddruk en vervolgens werd ik gewogen. Toen pas vroegen ze wat ik had. Vervolgens wierp de arts een blik, schreef antibitotica voor en ging daarna mijn wond pas verder bekijken. Allemaal erg logische volgorde. Bij de zuster in het kamertje werd mijn voet verdoofd. Ik ga er verder niet al te veel over uitbreiden en ga er ook geen foto van mijn wond bij zetten maar ik kreeg 5 spuiten die lekker de hele tijd van links naar rechts werden getrokken/gedraaid en daarna gingen ze met een schaar in mijn wond porren. Ja, alles was steriel en goed ontsmet. Daar heb ik wel even extra op gelet. Na dat ze alle zooi wat erin zat eruit hadden gehaald, hebben ze het halve flesje jodium erover heen gegooid en met 6 lagen gaas vast geplakt met pleisters. Toen de pleisters niet bleven zitten is de zuster toch maar even opzoek gegaan naar tape. De rest van de dag heb ik maar met mijn voetje omhoog gezeten op het bankje voor het huis en rust gehouden.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong>In de ochtend hadden we bespreking met Judith. Na de bespreking hebben we niet meer gedaan en ik mocht 's middags niet meer mee van de grote baas. dus heb ik maar UP gekeken. Na het avond eten wilden we eigenlijk voetbal gaan kijken. Dat kwam op tv. Maar we mochten van onze bewakers gewoon niet eens de deur meer uit! Zelfs niet als iemand ons kwam ophalen. We moesten het eerst maar aan onze directeur gaan vragen. Maar ja, die nam zijn telefoon niet op dus zijn we maar thuis gebleven.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> We hebben de eerste dingen van jullie donatiegeld gedaan! Super gaaf, we hebben voetbalschoenen voor de Childrens Corner gekocht. We moesten er heel wat voor doen om ze te krijgen. In het minibusje naar Blantyre, Limbe. Daar naa Limbe market. En als je ergens niet moet lopen als Azungu zijnde is het Limbe Market. Maar ja, we moesten schoenen hebben. Toen we het busje uit kwamen zei die vent, we hebben hem Henkie benoemd, die mee was gelijk: 'Let op je spullen.' Lekker begin. Dus wij naar het eerste kraampje voor schoenen. Toen iedereen op Limbe Market erachter was dat wij, de Azungu, schoenen kwamen kopen... Toen werd het een Chaos. Ze kwamen vanuit alle hoeken van de markt aanzetten met schoenen! Na alles grondig te hebben geinspecteerd en een dealtje hadden gesloten over de prijs moesten we ieder mannetje apart betalen. Want ja, schoenen kwamen steeds van een ander. Gelukkig waren we met z'n 4e. Didy zocht uit welke schoenen van wie waren, ik telde het geld, Manon zorgde ervoor dat het geld nog een keer geteld bij de juist persoon kwam en Alies zorgde dat ze de betaalde schoenen kreeg. Na de schoenen gingen we op zoek naar een goede bal. Dat was ook nog wel een dingetje. Maar uiteindelijk echt de beste bal gevonden die ze zich konden wensen en ze zijn er maar wat trots op. We moesten nog wel het een en ander afdingen. die bal zou eigenlijk 11.000 kwacha gaan kosten, 22 euro. Terwijl we maar 6000 kwacha, 12 euro, voor een paar schoenen hebben betaald. Uiteindelijk hebben we de ballen voor 6500 kwacha gekocht, 13 euro. Dus het eerste gedeelte van het donatiegeld is besteed aan 14 paar schoenen en 3 ballen! 'S middags hebben we gelijk de schoenen naar Chayof gebracht. En ik heb nog nooit zulke dankbare gezichten gezien. Wat waren ze blij! Ze gingen gelijk hun tenue aantrekken en schoenen erbij en hoppa! Op de foto ermee! Ze moeten na elke wedstrijd/training de schoenen gelijk weer inleveren bij Chayof. Na het doneren van de schoenen ging de youth oefenen voor de traditionele dans. Ze hebben die op donderdag opgevoerd op de markt.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> In de ochtend hadden we een meeting met Joy over het aids program. We gaanhet groter opzetten. Home visits, dus bij de mensen op bezoek, 1x in de maand support group met eten en een VCT room. VCT staat voor Voluntaire Counceling and testing room. Mensen worden in dit kamertje getest en voorgelicht. Na de meeting zijn we naar huis gegaan om te zonnen. 'S middags hebben we de dans gezien van de youth op de markt. Er bleven super veel mensen staan kijken en de boodschap werd ook heel erg duidelijk overgebracht: hoe voorkom je HIV/AIDS. En ik ga het nog een keer zeggen; wat kunnen die Malawianen goed dansen!<br /> <br /> <strong>Vrijdag</strong><br /> Om half 9 vertrokken naar Cape Mclear! Normaal huren we met 11 ong een busje af. Maar we gingen deze keer maar met z'n 3e. Dus we namen het openbaarvervoer. In een minibusje naar een plaats waar we werden overgezet in een ander busje en vlak voor de afslag naar Cape weer overstappen. In totaal hebben we er 6 uur over gedaan. Maar wat een avontuur! Het eerst minibusje ging prima, tot er op een gegeven moment een huge tas in moest. Wij zaten op de achterbank omdat we het verst moesten. Die tas lag dus zo ongeveer in onze nek. Iedere keer als het busje moest remmen, moesten wij die tas tegehouden met ons hoofd. We moesten met z'n 4e op de achterbank. Wat opzich prima is. Wij 3e (Rosanne, Anouk en ik) en een vent. De vent sloeg ineens zijn arm om mij en Rosanne heen. En hij had dus kennelijk iedereen in het busje wijs lopen maken dat hij met ons naar Cape ging en daar met ons naar bed mocht! Toen wij daar achter kwamen hebben we dat even hardhandig de kop ingeduwd. Vlak voor onze eerste overstap werd er naast ons busje een vent in elkaar geslagen. En iedereen kwam natuurlijk even kijken wat er aan de hand was. Dus wij gingen van ons lang zal ze leven die bus niet uit. en gelukkig mochten we nog even blijven zitten. In het nieuwe busje pasten eigenlijk maar 15 mensen. Wij zaten er met 23 in natuurlijk. En bij onze laatste overstap gingen we in een Pick-up truck! We gingen in de laadbak. Gezellig tussen de koffers, zakken met suiker en lucifers. Al die lol voor maar 7 euro! Het eerste wat we deden toen we er waren, een duik nemen! 'S avonds hebben we gegeten bij de Gecko en daarna bijven hangen voor een cocktailtje. De nacht de volgde was echt een regelrechte ramp. Het stormde. En dat is niet zo erg maar we sliepen in een rieten hutje op de 1e verdieping. Wat een herrie en mijn deken werd de hele tijd van me afgeblazen. Dus het was weer lachen, gieren, brullen die nacht!<br /> <br /> <strong>Zaterdag</strong><br /> Toen we rond een uur of 6 wakker werden stromde het nog steeds dus we zijn maar blijven liggen tot 9 uur en daarna was het weer strak blauw en super lekker weer! Tot een uur of 6 genoten van de zon en de zonsondergang daarna wat gegeten bij onze lodge en op tijd ons bedje in.<br /> <br /> <strong>Zondag</strong><br /> De dag dat we terug moesten naar huis. We zouden eigenlijk op een motor terug moeten naar ons overstappunt. Maar de motoren die we besteld hadden kwamen maar niet opdagen. En uiteindelijk waren er 2 maar ja, we waren met z'n 3e. Dus hadden ze bedacht dat we wel met z'n 3e op 1 motor konden. Gelukkig was er ween Australisch echtpaar wat ons mee kon nemen tot Liwonde en vanaf daar is het nog maar een uurtje met het minibusje naar Zomba! Maar ze hadden wel een beetje een kleine auto zeiden ze. Naja, met 5 in een auto moet best kunnen toch? Het leek net een smart. Alleen dan nog met 2 zitplaatsen achterin. Anouk zat bij mij op schoot en Rosanne had de tassen. De terugweg kostte ons 4,5 uur en maar 600 kwacha! dus 1 euro 20.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> We zijn op huisbezoeken geweest. We gingen met 3 azungu en 4 Akuda. Wat een gezelligheid. Maar onwijs onnodig. We bezochten eerst een man van 95, die vroeg ons om eten. En daarna een vrouw waarvan de leeftijd onbekend is en die vroeg ons om eten. Het is niet de bedoeling dat wij dat gaan geven. Wij komen om te helpen, met onze handen. We willen best hun mais oogsten, moestuin bijhouden enz. Maar we gaan geen geld spenderen als maar 1 iemand daarvan profiteerd. We willen wel helpen om een bedrijfje op te zetten oid. Maar dat is het ook. In de middag zijn we naar de markt gegaan voor nog meer dingen van jullie donatiegeld! We zijn een medicijn kastje aan het laten maken, matten voor de kinderen om op te zitten en we gaan aankomende donderdag het geitenhok repareren. Het hek is kapot en dan kunnen de geiten ontsnappen. Daarna hebben we bij de voetbalwedstrijd gekeken. Chayof heeft gelijk gespeeld met 1-1. Tegen een ander team. Nee, ik heb geen idee tegen wie.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong>Dat is het vandaag! We zijn vanochtend weer bij Alinaffe geweest! Wat was het weer leuk. Met har zitten spelen en! Ze sloeg veel minder met haar hoofd op de grond. We gaan er elke week langs om te proberen of het dan beter met haar gaat. De eelt plek op haar hoofd is al een stuk minder.<br /> <br /> Zo dan. Dit waren mijn verhalen weer van afgelopen week. Het was me weer een week op z'n Afrikaans. Ik kan nu echt zeggen dat dit mijn tijdelijke thuis is. Het was vast een heel verhaal om te lezen en dat was het ook om te schrijven maar ik hoop dat jullie genoten hebben.<br /> <br /> Liefs &amp; dikke zoenen, Sanne</p> Tue, 26 Mar 13 10:31:41 +0100 Eerste weekje chayof http://sannevandenderen.be-more.nl/message/19/eerste-weekje-chayof <p>Nou, mijn eerste weekje Chayof zit er weer op. Wat een belevenissen en wat een ander project dan Yodep. Je kan heel erg merken dat het onwijs leunt op de Nederlandse vrijwilligers. Onze directeur is echt een onwijs lieve vent. We hoeven maar te knipperen en hij regelt het voor ons. Ook hebben we een hele hoop donatie geld te besteden. Dank daarvoor. In mijn blog kan je alvast lezen waar we het aan uit willen geven. Aankomende maandag gaan we overleggen met Tonix wat we echt gaan doen en hoeveel geld we precies nodig hebben. Geniet van mijn blog en tot volgende week!<br /> <br /> <strong>Weekend</strong><br /> <strong></strong>Op zaterdag ben ik met Rosanne naar het zwembad geweest. Lekker liggen afkoelen en liggen zonnen. 'S avonds zijn we uiteten geweest met Mariet, Steven, Sophie, Rosanne, Janneke en ik uiteten geweest bij Casa Rossa. Een super leuk Italiaans restaurant met lekkere wijn. Dus daarvan zijn er wel een aantal achterover gegaan. We hebben erg gelachen. Na het eten zijn Janneke, Rosanne en ik nog naar Club G geweest. Daar hebben we een dansje gemaakt en een biertje gedronken. Wat kunnen die Malawianen goed dansen zeg! Echt super naar mijn zin gehad maar ik moest wel heel erg wennen in het begin. Ze komen heel dicht tegen je aan staan dansen. Maar dat is hier normaal. Ze verwachten niets van je, naja, niets... Eigenlijk wel maar daar gaan we niet aan beginnen he. We gingen al die Malawianen wijs maken dat we zusjes waren en dat Janneke onze grote zus was en dat ze op ons moest letten. Als er ook maar 1 Malawaiaan te dichtbij kwam, kwam onze 'grote zus' ze weg jagen. We hebben onwijs gelachen. We lagen om 3 uur in bed en de volgende ochtend stond ik netjes om 06.30 onder de douche. Want ik ging samen met Rosanne naar de kerk. We hadden om 8 uur bij Joy afgesproken. dus wij om half 8 in de taxi naar Joy. En vervolgens kwam Joy een half uur te laat en zijn vrouw Jane zelfs 3 kwartier! Toen nog een kwartier in de taxi naar de kerk en daar zou de dienst om 9 uur beginnen. Maar ja, dat werd natuurlijk half 10. Toen de dienst eenmaal begon was er heel veel zang en een beetje dans maar vooral veel preken. De kinderen zaten voorin de kerk op de grond. De vrouwen zaten rechts en de mannen links. De koren (er waren er 3) zaten rechts en links van het preekgedeelte en voor de vrouwen rij zat ook nog een koor. De kerkdelegatie zat in een ronde kring om het preekgedeelte heen. Wij, Rosanne en ik, werden naar voren gehaald en moesten ons voorstellen en vertellen wat we kwamen doen. Vervolgens kwam de hele kerkdelegatie ons een hand geven, zo'n 20 mensen. De mensen die de dienst bij kwamen wonen, stuk of 100, gingen voor ons een lied zing met iets van takulandilani, welkom. Daarna gingen we weer zitten. De dienst duurde 3 (!!!!!!!!) uur! Ik had het na 1,5 wel gehad. ik verstond er toch niets van. We gingen ook nog geld geven en onze schoenen werden gepoetst voordat we de kerk in gingen, tegen betaling uiteraard.<br /> Zondag op maandag nacht heb ik samen met Rosanne in een tentje geslapen. De nieuwe vrijwilligers waren aangekomen en alle bedden in Packashere waren vol. Eigenlijk had ik wel een bed, maar die had ik heel sociaal afgestaan. Eigenlijk was het alvast een klein voorproefje voor wat ik nog mag gaan doen!<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> Nadat de nieuwe vrijwilligers hun algemene praatje hadden gehad gingen we met z'n 5e (4 vrijwilligers+Tonix) en 4 backpacks in de taxi naar Chinamwali, mijn dorp voor de komende 2 maanden. Na onze rondleiding vij Chayof 1 (Chayof heeft 2 centrums) zijn we in het minibusje gestapt naar Zomba. We moesten nog boodschappen doen, lappa's halen en bij de Portugees op bezoek. Nieuwe vrijwilligers, nieuwe reden voor een bezoekje. 'S avonds heeft onze huismama pasta voor ons gekookt met wortelen en een heuse pastasaus!<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong>Na een prima nachtje in mijn nieuwe bedje, hadden we de nursery. Net als bij Yodep is dit de kleuterschool. Maar hier bij Chayof hebben ze ook gewoon standard 1&amp;2. Dus klas 1 en 2 van de basisschool. Deze kinderen zijn 5 a 6 jaar. Er wordt Engels gegeven, de kinderen leren schrijven, rekenen en Chichewa. Na de nursery hadden we een meeting met Tonix en de members. Die hadden we eigenlijk elke maandag. We maken elke keer een weekprogramma en worden onze vragen beantwoord. We willen graag voetbalschoenen kopen voor de kinderen van de Childrens corner. Ze hebben al schoenen voor de Youth. Maar we willen ze ook graag voor de jongeren kinderen zodat we echte tournooitjes kunnen organiseren. Dinsdagmiddag zijn we naar Alinaffe geweest. Dit is een meisje van 18 jaar, geestelijk is ze 1,5. Ze kan niet lopen, groeit niet en kan niet praten. Zij is een perfect voorbeeld hoe een beetje hulp met onderwijs, praten en begeleiding een kind verder kan helpen. Ik heb een uur met haar zitten spelen op de CSL manier. Contact gericht spelen en leren. Wat je met deze methode doet is joinen. Met haar mee spelen is het enige wat ik deed en geweldig dat ze het vond! Armen omhoog, op de grond klopen en handen voor mijn gezicht houden. Wat een plezier had het kind. Geen woorden voor nodig. Af en toe slaat ze met haar hoofd op de grond. Ik heb nog niet kunnen ontdekken waarom ze het doet maar ik wil dat heel graag proberen. Want ze heeft helemaal eeltplekken op haar voorhoofd. En het is niet zo dat ze het niet kan voorkomen. Maandag gaan we weer bij haar op huisbezoek.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> <strong></strong>Op naar Chayof 2! Het is ongeveer een half uurtje vanaf ons lopen naar het centrum. We zijn daar weer werlkom geheten door de kinderen. Ook hebben we alle 4 een heeeel lief klein kindje op onze rug gedragen; precious. Wat een dotje! En ze vond het allemaal prima wat we deden. Van rug naar rug ging ze. Na de fotosessie zijn we terug gelopen en hebben we lekker geluncht. Na de lunch gingen we weer naar Zomba voor boodschappen en de Portugees. We hebben geen stromend water dus moeten we zorgen voor genoeg water steeds in huis. Ik kwam Mcyon nog tegen op de markt. We hadden afgesproken elkaar elke week te zien en tot nu toe is dat gelukt. Hij ging met ons mee boodschappen doen. We hebben onwijs gelachen. Hij zei dat hij een manier ging vinden om mij naar Yodep te lokken. Ik ben benieuwd. We hadden om 15.30 u. afgesproken met Tonix. Maar om 16.30 was hij er nog niet! Hij had een meeting met Joy en gaf dus Joy de schuld maar. Dus wij hebben de hele middag lekker liggen relaxen voor ons huis.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> <strong></strong>In de ochtend hadden we de nursery weer. Erg leuk hoor, maar dat ga ik echt geen 2 maanden vol houden elke ochtend. We hebben het Lion king verhaal verteld. Er zijn posters met het verhaal erop afgebeeld. Daarna kunnen we aan de hand van de posters vragen stellen wie wie is en wat de poster verteld. Thuis heb ik de wond op mijn voet verzorgt. Ik ga er niet al te veel over uitbreiden maar het lijkt wel een krater. Gelukkig gaat het al stukken beter. In de middag hadden we een voetbalwedstrijd tegen liyo. One youth club vs de Liyo youth + members. En niet zomaar een wedstrijd een heuse 11 tegen 11, met tenues, schoenen en een scheidsrechter. We deden zelfs aan buitenspel! Ik dacht even heel stoer, ik ga ook voetballen. Dus wij ook een tenuetje aan. Broek, shirt van Chelsea notabene en hoppa, 45 minuten duurde de eerste helft. Ik was KAPOT! Maar, ik heb wel 5x de bal aangeraakt en wel 300x dat veld over gerent. Na de 1e helft heb ik mijn tenuetje maar afgegeven. Ik was er wel klaar mee. Gelukkig heb ik wel even mijn conditie kunnen testen. En dat viel me niets tegen. Helaas heeft Chayof wel met 2-3 verloren. Na de wedstrijd hadden we nog een disco bij Chayof. Elke donderdag organiseert de Youthclub een disco waar dan entree voor betaald moet worden. Nadat we even hadden gedanst met onze members zijn we weer snel naar huis gegaan voor het eten en we waren kapot. Rond een uur of 7, na het eten, kwam er ineens een beestje bij ons naar binnen hoppen. Als het beest 5 cm was, was het groot. Nou er stonden thuis 2 meiden boven op de tafel te gillen. Doordat ik zo hard moest lachen kon ik m niet meer dood slaan en moest de ik de bewaker halen en die heeft m dood gemaakt. Ik heb nog 10 minuten op de grond gelegen van het lachen.<br /> <br /> <strong>vrijdag</strong><br /> Net zoals elke ochtend hadden we school. We gingen korte verhaaltjes vertellen en daarna werden de toetsen bij klas 1 en 2 uitgedeeld. Dit uitdelen duurde 2 uur. Dus na het uitdelen was de school uit en hadden we dus niets gedaan. Laten we het hier op houden: TIA.<br /> <br /> <strong>Donatie geld</strong><br /> <strong></strong>We hebben deze maand behoorlijk wat te besteden qua donatiegeld. We hebben het gehad over voetbalschoenen. Ook willen we graag een medicijnenkastje voor Chayof 2. Alle spullen om te ontmetten ed. staan op de grond. Ook willen we voetballen kopen maar als jullie nog ideeen hebben, kom maar door! Alles is welkom.<br /> <br /> En nu ga ik heerlijk genieten van mijn weekend! Helemaal lekker niets doen en alleen maar lui zijn. Misschien ga ik Zomba Plateau op samen met Rosanne en wie er maar mee wilt. Ik hoop dat jullie weer genoten hebben van mijn blog en tot volgende week maar weer!<br /> <br /> Liefs en dikke zoen, Sanne.</p> Fri, 15 Mar 13 15:30:46 +0100 Laatste weekje Yodep http://sannevandenderen.be-more.nl/message/18/laatste-weekje-yodep <p>Wauw! Wat zijn de afgelopen 2 maanden snel gegaan. Echt niet normaal! Yodep is echt een onwijs goed project wat al erg ver gevorderd is maar wat echt nog verbeterd kan worden. Ik heb het er onwijs naar mijn zin gehad en heb het met veel plezier gedaan. Geniet van mijn laatste blog over Yodep en dan komt volgende week die ovre Chayof!<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> ECD class gedaan. Er is de hele tijd op het project een erg irritant, aanhankelijk meisje, Veronica. Ze is denk ik een jaar of 4 en ze blijft maar aan je hangen, ook als je zegt dat ze weg moet gaan. Ze was erg stilletjes en kwam niet eens naar mij toe dus ik vermoedde al dat er iets was. En inderdaad. Ze was ziek. Binnen no-time stond ze over zichzelf heen te spugen. Een van de members kwam met handschoenen en een grote emmer water aan en gooide die zo over haar hoofd! Veronica begon natuurlijk heel erg te huilen. Waarna Tisse (member die haar schoonmaakte) zei dat ze moest stoppen met janken en haar jurk uit moest trekken. Ze stopte niet en daarom trok Tisse woest haar jurk over haar hoofd. Vervolgens vroeg ze aan mij wat er moest gebeuren... Ik zei dat ze schone kleding moest krijgen en naar huis moest worden gebracht. Natuurlijk was er geen schone kleding. Ze werd wel door haar broer (jaar of 8) naar huis gebracht. Wel lieten ze het braaksel zo op de grond liggen. Dus ik dacht, laat ik een schep pakken en het opruimen. Maar helaas, ik was te laat. Er liep een kind doorheen. Kind afgespoelt en opgeruimd. Daarna terug tot de orde van de dag. 'S middags was het eigenlijk specialneeds class maar dat ging niet door want het regende te hard. We hebben met de kinderen die er waren foto's zitten maken en gekke bekken getrokken. Na 4 uur hadden we de evaluatie want we vertrokken vrijdag naar Cape!<br /> <br /> <strong>Cape Mclear</strong><br /> <strong></strong>Wat genieten weer. Bruin geworden, gezwommen en vooral lekker genoten. Vrijdags met z'n alle pizza gegeten. Was erg gezellig. Op zaterdag heb ik met Gite, Rosanne en Martina gekayakt. We hebben in totaal 20 KM gepeddeld. Ook nog gesnorkeld en mooie visjes gezien. Erg leuk en gezellig. Zondag de hele dag lekker op het strand gelegen en lekker gezwommen. 'S avonds hadden we met z'n alle een BBQ en zijn we daarna naar de Gecko gegaan en hebben we coacktails gedronken. Onder de sterrenhemel met uitzicht over het meer met de leuke vissersboodjes met lichtjes. Maandag was het weer tijd om terug te gaan naar Zomba. In de ochtend nog even genoten van de zon en daarna hop het busje in met 18 mensen en 2 levende kippen. Ja, je leest het goed: levende. Wat een drama. Ze lagen voor ons onder de bank. En iedere keer als er ook maar een klein bobbeltje kwam, kwamen de kippen tot leven en begonnen ze onwijs te bewegen en te kakelen. Wat vreselijk. Onze benen vlogen iedere keer omhoog als er wat gebeurde. En aangezien de wegen hier echt super zijn, hadden wij een geweldige rit.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> Ik ben 's ochtends afscheid wezen nemen van Charles.Eerst les gegeven en daarna ging hij bidden en een lied zingen voor mij. Hij zei dat hij het erg jammer vond dat ik hem niet meer ging zien. Hij bedankte mij heel erg voor alle lessen en voor de zorg. Ik heb hem een knuffel gegeven en ging daarna weg. 'S middags zou ik eigenlijk childrens corner hebben maar helaas was ik ziek geworden en lag ik met onwijze buikpijn op mijn bed.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> <strong></strong>Aidsdag: we hadden de hele dag support group for AIDS and HIV infected persons. Het zou beginnen om 8 uur. En zou duren tot 3. Zoals het Afrika betaamd begonnen we om kwart over 10. We zaten ons van 8 tot 9 te vervelen en vanaf 9 uur zijn we maar groentes gaan snijden, zonder snijplank, in de hand met een vlijmscherp mes. Gelukkig is er niemand gewond geraakt. Toen we eenmaal begonnen met de support group, begonnen we met een gebed waar we natuurlijk niets van verstonden en met liedjes. We zongen Christelijke en Moslim liedjes door elkaar. Ook werd er voor allebei de geloven gebeden want er waren christenen en moslims. Deze geloven leven hier zo vreedzaam naast elkaar. Heel anders dan in Nederland. Tijdens de lunch zijn wij naar huis gegaan en hebben we gegeten en een meeting gehad met Judith. Na de lunch werd het erg saai voor ons want we verstonden er niets van en het ging ons ook niet zoveel aan. Gelukkig sneakten we halverwege weg en zijn we met de kinderen gaan spelen. In de avond heb ik mijn backpack ingepakt. Want ik ga maandag naar Chayof! Best een raar idee, ik zit al op de helft van mijn vrijwilligerswerk. Dat betekend dat ik over 2 weken op de helft zit al.<br /> <br /> <strong>Donderdag, laatste dagje Yodep</strong><br /> <strong></strong>In de ohctend hadden we specialneeds home visits. Ik de hoop dat er meer kinderen naar onze special needs class komen. En het heeft super goed gewerkt! We hadden 15 kinderen (4 is normaal)! We hebben spelletjes gespeeld met een bal. De taal was helemaal geen barriere omdat een aantal toch niet kunnen horen. Alles ging met gebaren echt super gaaf! Charity had tegen een aantal 'favorietjes' van mij verteld dat het mijn laatste dag was. Nou ik kreeg extra veel knuffels hoor! Echt super schattig. 'S avonds hadden wij (Joost en ik) onze byebye party. We hadden Nsima gemaakt met Soya en lokale groente. Ook kregen ze allemaal fanta, erg speciaal hier. Mcione moest 's middags al bijna huilen toen ik even met hem stond te praten, hij vond het maar niets dat ik weg ging. Hij vond ook dat ik nog extra vaak langs moest komen en dat hij ook wel naar mij toe kwam bij Chayof. Eerst zien dan geloven he.<br /> <br /> <strong>Vrijdag<br /> </strong>Om 8 uur vertrokken we uit ons vrijwilligershuisje. Backpack, rugzak en extra tas stonden allemaal klaar. Ja een extra tas want ik had mijn backpack erg slecht ingepakt (lees: gepropt). Of misschien heb ik gewoon al teveel gekocht. Dat kan natuurlijk ook. Nadat ik de vrijwilligers had uitgezwaaid heb ik verder 's middags lekker zitten lezen, niets zitten doen en vooral lekker zitten genieten van het weer.<br /> <br /> En nu ben ik helemaal klaar voor de nieuwe vrijwilligers en voor een nieuw project! Misschien ga ik morgen naar de Botanische tuinen met Rosanne. Aapjes kijken, mooie natuur bekijken en nog meer wat er is.<br /> <br /> Ik hoop dat Chayof net zo'n geweldige tijd wordt als Yodep. Ik heb het met Judith over gehad dat we een AIDS project op willen zetten bij Chayof. En ze heeft mij gevraagd of ik daar het voortouw in wil nemen. Lijkt me hartstikke gaaf! Dus daar ga ik gelijk mee beginnen als ik er ben. Samen met Joy en de projectleider van Chayof.<br /> <br /> Zo dan. Tot volgende week!<br /> Liefs en hele dikke zoen, Sanne</p> Fri, 08 Mar 13 16:04:32 +0100 Kort maar krachtig http://sannevandenderen.be-more.nl/message/17/kort-maar-krachtig <p>Zo. Het is vrijwilligersdag. Dus ik heb vandaag lekker een dagje vrij. Eventjes naar Zomba, boodschappen doen en lekker souveniertjes scoren. Ja alweer ja. Ik hoop dat jullie weer genieten.<br /> <br /> <strong>Weekend</strong><br /> <strong></strong>Na het schrijven van mijn vorige blog ben ik naar Packachere gegaan. Martina lag al een paar dagen daar ziek in bed dus ik ging op 'ziekenlogeerbezoek'. Even wat gezelschap bieden en afleiding. 'S avonds ben ik eindelijk mijn langverwachtte pizza gaan eten! Samen met Myrte, Kyra en Mark bij Cafe Rouge. Domino's slaan we voorlopig maar over. Zaterdag ben ik eerst naar de Portugees geweest en daarna nog even wat boodschapjes gedaan, waaronder pleisters kopen. Dat was een hele zoektocht. Uiteindelijk eindigde ik bij een klein health kliniekje waar ik per pleister moest betalen. Wat een belevenis. Verder lekker in het zonnetje gelegen en spelletjes gedaan.<br /> Zondagochtend ben ik samen met Martina boodschappen wezen doen voor de komende week. Eerst Shoprite (lidlachtig) en daarna de markt op voor groente en fruit. Ik had een aardig mannetje die mij ging helpen en hij ging naar alles opzoek voor mij. En uiteindelijk kon ik ook in een keer bij hem afrekenen. Nu komt het mooiste van alles; hij ging ook nog eens alles voor mij terug dragen naar Packachere. Goed geregeld zeg ik zo! Ook heb ik souveniertjes gekocht die speciaal voor mij gemaakt worden. Ik ga natuurlijk nog niet zeggen wat.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> In de nacht van maandag op dinsdag had ik het me toch een partij koud gekregen! Ik was bijna in staat om mijn slaapzak te pakken. Maar ik heb me in kunnen houden. Inmiddels koelt het hier behoorlijk af 's avonds naar zo'n 18 graden. 'S ochtends is het dan rond de 30 en 's middags rond de 40 graden. Maandagochtend heb ik samen met Joost de lijnen op het sportveld gemaakt. Er komen lijnen voor voetbal, basketbal en vollybal. In allemaal verschillende kleuren. Net als in een gymzaal. Tussen de middag heb ik aan Olivia (ons buurmeisje) gevraagd of ze mijn was wilde wassen. zo kan ik het nog 1x laten wassen voor ik naar chayof ga en heb ik lekker schone kleding. Na de lunch ben ik samen met Hannah naar de Woman impowerment gegaan. We gingen ze leren naaien. Atupere (member) had een beginnetje gemaakt en wij gingen het afmaken. Wat bleek nou, ze had het het verkeerd gedaan. Binnen was buiten en buiten was binnen. Dus de naainaad zat aan de verkeerde kant. Wat een drama, moesten we alles, wat we dus met de hand hadden gemaakt, weer los halen en overnieuw beginnen. Nadat we het af hadden gingen de dames een lied voor ons zingen dat ze erg trots op ons zijn, dat ze ons dankbaar zijn en als ze ons weer zien dat we dan kussen en knuffels krijgen. Ook zongen ze een lied over samen zijn: Als we samen zijn, zijn we 1. Als we samen zijn maakt het niet uit waar je vandaan komt, hoe je eruit ziet het gaat erom dat we samen zijn. We hebben ze heel erg bedankt dat we erbij mochten zijn en dat we ze mochten helpen. zij waren ons nog dankbaarder.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> In de ochtend ben ik weer naar Charles geweest. We gingen hem moeilijke sommen uitleggen. Dat was nog best lastig want wij leggen het uit in Engels en onze members moeten het vertalen naar Chichewa. Dus helaas waren er een paar probleempjes maar we zijn eruit gekomen. Ook nog Engels geoefent en chichewa. Dinsdagmiddag heb ik Engelse les gegeven. Doordat het sporten en Engelse les op dezelfde middag zijn komen er minder jongeren. Nu is de regel, eerst Engelse les daarna sporten. En dat werkt wel prima. We hebben het over tijden gehad. Dus wij dachten aan, past simple, present perfect dat soort dingen. Maar ze doen alleen aan past, present en future. Erg onduidelijk.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> Vandaag is de vrijwilligersdag. De nieuwe vrijwilligers gaan alle projecten langs om te kijken en wij mogen lekker doen en laten wat we willen. Lekker relaxen en beetje Zomba in.<br /> <br /> <strong>Cape Mclear</strong><br /> Jaja! Maandje is weer bijna voorbij dus we gaan weer naar Cape. Lekker weekendje weer relaxen. Geen blog op vrijdag maar op woensdag. Heerlijk.<br /> <br /> Zo, dat was weer een korte blog. Ik hoop dat jullie hem met plezier hebben gelezen en dat jullie weer leuk reageren. Ik ga mijn souveniertjes ophalen.<br /> <br /> Liefs en hele dikke zoen, Sanne</p> Wed, 27 Feb 13 13:00:36 +0100 Liwonde http://sannevandenderen.be-more.nl/message/16/liwonde <p>Zo, de mieren zijn uit mijn bed, ik ben ziek geweest en ik heb wondjes op mijn voeten. Maar er is weer een nieuw weekend en dus een nieuwe blog! Geniet ervan.<br /> <br /> <strong>Liwonde national park</strong><br /> Nijlpaarden, apen, impala's, waterbokken, leguanen en olifanten! Jeutje wat zijn die olifanten en nijlpaarden groot. Het lijkt wel alsof ze in het wild groter zijn dan in de dierentuin. We hebben een olifant een boom om zien duwen. Echt niet normaal hoe sterk zo'n beest is. Nijlpaarden zijn ook echt super groot. Vooral als ze gapen. Ze gapen met hun mond recht naar boven open. Onze gids vertelde dat ze dit doen zodat god kan zien dat ze geen vis in hun bek hebben. We bleven een nachtje op een boot slapen. We waren rond 12 uur 's ochtends weggevaren en kwamen de volgende ochtend om 9 uur weer terug aan wal. Tussendoor zijn we nog op een kleiner bootje geweest om de dieren in de laguna te spotten. Na de boottoch gingen we met een open safaritruck het park in. We hebben echt van super dichtbij olifanten gezien. Onze chauffeur zei zelfs dat hij zijn moter aan moest laten staan omdat ze te dichtbij waren eigenlijk en als er iets zou gebeuren moest hij gelijk weg kunnen rijden. Gelukkig is dat niet gebeurd maar hebben we in het park wel een lekke band gekregen. Allemaal de truck uit, wat eigenlijk niet mocht, en 'even' een bandje verwisselen. We moesten de hele tijd goed op blijven letten of er geen dieren aan kwamen. Zodra we een nijlpaard zouden zien moesten we als een gek die auto in klimmen met z'n alle. Maar dat is gelukkig niet gebeurd en konden we binnen 2 uur weer verder.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> Tijdens de safari van zondag had ik hele erge hoofdpijn gekregen. Die helaas aanbleef tot na het avond eten. Ik heb er in de nacht van zondag op maandag koorts bij gekregen en zo heb ik de hele maandag in mijn bedje door gebracht. Gelukkig voelde ik me daarna wel beter en kon ik dinsdag wel weer gewoon mee naar het project.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> <strong></strong> ECD class les gegeven. We hadden het over de favoriete kleur van de kinderen. Ze proberen die kinderen Engels bij te brengen. Kinderen tussen de 2 en 5 jaar. Ze kunnen nog niet eens normaal tellen. en dan gelijk alle kleuren in het Engels en niet in het Chichewa. Werkt ook lekker goed. NOT. Ik probeer nu aan onze members duidelijk te maken dat het belangrijk is om eerst dingen in het Chichewa te kunnen en daarna in het Engels. Maar helaas is ze dat heel moeilijk aan hun verstand te brengen. Ze vinden maar dat die kinderen het allebei tegelijk moeten kunnen. 'S middags hadden we weer lekkere voetbaltraining. Helaas was het zo warm dat ik nadat ik 3x heen en weer was gelijk helemaal kapot was. Dus heb ik voor het grootste gedeelte in de schaduw gestaan en ben ik er om 4 uur mee opgehouden.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> 's ochtends kwam Judith langs. Dus we konden lekker een uurtje langer slapen. Tot 7 uur maar liefst! Helaas waren we uiteraad al om 6 uur wakker door de zon. Na het evaluatiegesprek zijn we gelijk naar Zomba vertrokken voor de boodschappen. En natuurlijk even bij mijn vaste adresje langs: De Portugees. Hij had het tasje voor mijn camera klaar. Echt een super relaxed tasje. Helemaal gevuld met foam en een ring eraan waar het touwtje van mijn camera door heen kan. Na de boodschappen weer terug in ons huis gegeten en door naar het middagprogramma: childrens corner! Lois was er ook maar ze zag er echt heel erg slecht uit. Ze was ziek. Ik heb nog nooit een kind gevoeld dat zo warm was. Echt heel erg zielig. Ik had haar even op een bed bij Yodep gelegd en ben zelf mijn werk gaan doen. Na een tijdje was ze het bed uitgegaan en kwam ze naar me toe. Ik heb haar op schoot genomen en ben zo een tijdje met haar blijven zitten. Tot ze heel erg begon te hoesten. En het scheelde niet heel veel of ze had over mij heen gekotst. Gelukkig ging het net goed en riep ik een van onze members erbij. En die zei: 'Dan moet je haar even meenemen naar het maisveld, dan kan ze daar overgeven en niet hier.' En vervolgens ging ze gewoon weer zitten en liet mij met het kind zitten terwijl ik haar niet eens kan verstaan doordat ze natuurlijk geen Engels spreekt. Echt heel stom en onbegrijpelijk. Gelukkig kwam daarna een meisje van een jaar of 15 aan en bracht haar naar huis. Na dit incident zijn we verder gegaan met de spelletjes. Mcione moest halverwege weg want hij had een telefoontje gekregen over een villagebank. De record keeper (secretaris) had met de cijfers lopen sjoemelen en had vervolgens dus geld gestolen. Zij is nu uit de groep gegooit en moet 700.000 kwacha terug betalen met een hele hoop rente.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> <strong></strong>In de ochtend zijn we naar mensen geweest die moeten leven met HIV &amp; Aids. Dit was erg heftig omdat die mensen erg ziek zijn en niet worden geaccepteerd door de community. We hadden mais mee genomen. We gingen naar een mevrouw toe die geen man meer heeft. Hij is net als hun 5 kinderen bij haar weggegaan vanwege AIDS. Ze zijn allemaal boos op haar. Ze denken dat ze iets fouts heeft gedaan en dat god nu boos op haar is. Ze zien het als een straf van god. Doordat ik daar nu ben geweest en de mensen van de community mij bij haar hebben gezien gaan ze haar beter accepteren. Ze zien dat een blanke haar heeft aangeraakt, met haar heeft gepraat en haar voedsel heeft gegeven. Zo zien ze in dat het geen straf is en dat ze er niets aan kan doen. Ik mocht haar ook nog een aantal vragen stellen. Ik heb gevraagd over de medicijnen, of ze die kan slikken en hoe ze eraan komt. Of ze genoeg water heeft en voedsel. Gelukkig heeft ze dit allemaal en kan ze elke maand veilig naar Zomba lopen voor haar medicijnen.<br /> 'S middags hadden we iets heel anders. We hadden een voetbal tournooi! Alle projecten van Be More uit Malawi waren uitgenodigt. En vervolgens teams van 5 gemaakt. Wij waren het azungu team van Yodep. 5 Meiden in een team. Wat een succes! We werden door onze members echt keihard aangemoedigt, hartstikkel leuk! We waren helaas wel erg slecht. Maar het tournooi was een groot succes en iedereen had het naar zijn zin. Iedereen kon zich inschrijven dus ook alle kinderen die naar Yodep komen. Je merkt wel dat voetbal hier typisch iets voor jongens is. Dus ze stonden aardig verbaasd toen er een azungu meiden team kwam. Maar uiteindelijk was het juist geweldig. Op de foto zien jullie hoe de andere projecten naar ons toe komen. Met z'n alle in een pick up truck!<br /> <br /> <strong>Dit weekend</strong><br /> <strong></strong>Ik ga dit weekend lekker relaxen in Zomba. Lekker op mijn gemakje boodschappen doen, wat souveniertjes kijken en gezellig bij Packachere slapen. Volgende week is het weer Cape Mclear weekend! Zon, meer en strand!<br /> <br /> Ik hoop dat jullie weer genoten hebben van mijn blog. Gelukkig ben ik weer helemaal beter, alleen nog een beetje verkouden. Ik kijk zoals altijd uit naar jullie lieve reacties.<br /> <br /> Liefs en dikke zoen, Sanne</p> Fri, 22 Feb 13 10:57:55 +0100 Vrienden in mijn bed http://sannevandenderen.be-more.nl/message/15/vrienden-in-mijn-bed <p>Geniet van mijn eerste verhaal en verder ook van de rest. Het is een heerlijk verhaal om mee te beginnen.<br /> <br /> Woensdag op donderdagnacht<br /> Woensdagavond (rond een uur of 8) voordat we naar bed gingen zaten ere en stuk of wat mieren in mijn klamboe. Het waren ere en stuk of 10 en inmiddels ben ik gewent aan mieren dus ik had ze vermoord en ben gewoon gaan slapen. Rond een uur of 11 werd ik wakker van een beetje jeuk aan mijn arm. In de goede hoop dat het niets was pakte ik mijn hoofdlampje en ben ik gaan kijken. Vervolgens zat ik recht op in mijn bed: er zaten kansloos veel mieren! Ik pak de DEET en ben ze dood gaan sprayen. Nadat zee en beetje dood waren heb ik mijn onderlaken eraf gehaald en die buiten neer gegooit. Mijn kussensloop eraf gehaald en het zelfde gedaan. Aangezien ze bij mijn hoofdkussen voornamelijk zaten. Vervolgens heb ik mijn lakenzak buiten uitgeklopt, binnenstebuiten gekeerd en daarna er maar weer in gaan liggen op m’n matrasje. Maar uiteraard zaten er nog een aantal mieren in en werd ik gebeten. Dus ik werd weer gebeten en m’n kamergenoten werden weer wakker van mij. Mieren weer dood gemaakt, DEET gesprayt en maar weer een poging gedaan tot slapen. Maar ja, na zo’n incident slaap je natuurlijk niet lekker. Dus jullie begrijpen wat voor een nacht ik heb gehad. Op de foto krijgen jullie een kleine sfeer impressie wat voor een massagraf het was in mijn bed. Gelukkig zijn alle mieren op de foto dood. Al die kleine zwarte stipjes op de foto zijn die mieren. Toen ik eenmaal een beetje had geslapen ‘s ochtends lagen er gelukkig geen mieren in mijn bed. Ik was ook omgedraait in bed. Ik lag met mijn hoofd bij mijn voeteneind. De mieren zaten gelukkig niet in mijn bed. Maar wel in mijn Backpack. En over de hele grond in onze kamer. Ik moest al mijn kleren laten wassen. Ik had tegen Mcione gezegt (de projectleider van deze maand) dat er mieren in onze kamer zaten. Dus hij had een of ander goedje gekocht en het werkte een partij goed! Echt heel erg fijn. Alle mieren zijn dood, ik heb schone kleding en een schone backpack! Lekker verhaal om mee te beginnen. Geniet vooral van de rest.<br /> <br /> Weekend Blantyre<br /> Blantyre behoorlijk goed overleefd. Ik vond Blantyre leuk om een keer gezien te hebben maar niet heel erg interessant. De mensen daar zijn erg onvriendelijk en dringen vanalles aan je op. Maar ik heb waar ik voor kwam! Een nieuwe camera. Een echte Kodak notabene. De Portugees is er nu een hoesje voor aan het maken. Eigenlijk was de winkel al dicht toen we er kwamen, maar hij deed m speciaal weer open voor ons. En ik kreeg er nog een gratis SD kaartje bij ook. Goed geregeld zeg ik zo. We zijn die avond heerlijk Westers naar de bioscoop geweest. We hebben Skyfall gezien. Met popcorn erbij! Ook hebben we Nutella gekocht. Eindelijk even wat anders dan jam of pindakaas. De terugreis in ons minibusje was weer prima te doen. We hebben wel erg lang moeten wachten voordat we vertrokken maar uiteindelijk waren we onderweg. ‘s avonds zijn we naar Domio’s pizza geweest. Krijgen we de kaart, staan er geen pizza’s op. Dus wij vragen: ‘hebben jullie pizza?’. Kregen we het antwoord: ‘De kaas is op dus we kunnen geen pizza maken.’. Logica voor een pizzatent. Dus we hebben maar spaghetti gegeten. Steffen was diezelfde avond jarig dus hebben we gezellig nog een drankje gedronken op zijn verjaardag.<br /> <br /> Maandag<br /> Nadat ik bij de Portugees mijn nieuwe broek op had gehaald, zijn we terug naar huis gegaan. De nieuwe vrijwilligers kwamen voor het eerst in hun nieuwe huis. Even rondgeleid door Zomba voor lappa’s (omslagdoeken die we hier om moeten) en voor eten. We moeten nu zelf boodschappen doen. Helaas moeten we steeds afdingen waardoor we steeds de azungu prijs krijgen. Voortaan nemen we onze huismoeder mee. <br /> <br /> Dinsdag<br /> ‘S ochtends hadden we onze eerste ECD class. Dit deden we met zijn alle omdat ze de introductie nog niet hadden gehad. Die kregen ze ‘s middags en ik ging voor de gezelligheid mee en om het kort te houden. Gelukkig is dat goed gelukt en waren we binnen uurtje klaar. Daarna nog aan de nieuwe vrijwilligers Bao uitgelegd. <br /> <br /> Woensdag<br /> Weer naar Charles geweest. Hij had zijn stickers bewaard! Zo schattig. We hebben hem overhoort over de woordjes. Dat ging ERG goed. Daarna nog een liedje met hem gezongen. ‘S middags was de childrens corner. Echt super leuk weer. We gingen voetballen. Mijn team heft uiteraard gewonnen. Maar wat zijn die kinderen hier technisch! Ze kunnen allemaal super goed een bal stoppen die bij mij de hele tijd van mijn voeten afstuiterd. Ze zijn natuurlijk helemaal gewent aan die zand ondergrond. Ik heb met mijn schoenen aan gevoetbalt. Zij allemaal op hun blote voeten. Ik ga me daar niet aan wagen. Mij te pijnlijk. <br /> <br /> Donderdag<br /> ‘S ochtends ging ik samen met Mary (een van onze members) weer naar Charles. Want we hadden op woensdag geconstateerd dat hij niet genoeg te eten had. Ik moest met een bakje met maïs op mijn hoofd lopen. Helaas kon ik het bakje niet loslaten omdat ik te bang was dat ik m liet vallen. Binnen een uur was ik weer terug bij Yodep en kon ik lekker vroeg naar huis. ‘S middags hadden we de officiele voetbaltraining. Voor het eerst op het sportveld. Dat was echt super lachen! Nadat Mcione een uur te laat was, waren we alsnog begonnen. We hadden 3 teams en als 1 team 2 doelpunten had gescoord werd er gewisseld. Mijn team was echt super goed. We hebben 5x achter elkaar gewonnen! Uiteraard heb ik ook nog een aantal keer gescoord. Wel heb ik weer m’n schoenen aangehouden en ik had een broek aan! Gewoon een korte zomerse broek! Voor het eerst op het project. Dus geen stomme lappa die in de weg hangt. Ik was pas om kwart over 6 thuis omdat het zo gezellig was.<br /> <br /> Vrijdag<br /> Alleen de evaluatie gehad. En daarna weer naar Zomba. Even de nieuwe vrijwilligers bij de Portugees gebracht. En vervolgens kreeg ik een tasje van hem. Omdat ik de nieuwe vrijwilligers mee nam. Nu zijn we weer terug in Packachere en mag ik even de laptop van Janneke lenen om mijn blog te posten. Morgen ga ik naar Liwonde. Het national park hier in de buurt. Ik ben erg benieuwd naar alle mooie dieren die ik daar ga spotten. <br /> <br /> Nou, ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn verhaal. En dat jullie niet te veel geschrokken zijn van mijn mieren verhaal. <br /> <br /> Liefs en hele dikke zoen, Sanne</p> Fri, 15 Feb 13 16:47:51 +0100 Het koeienproject. http://sannevandenderen.be-more.nl/message/14/het-koeienproject. <p>Wauw wat was Cape mooi! Echt niet normaal genoten van het weekend. Maar er is weer een nieuw weekend aangebroken en dat betekend weer een nieuwe blog! Geniet ervan.<br /> <br /> <strong>Zondag</strong><br /> De terugreis in het minibusje duurde weer lekker 3,5 uur. Wat opzich geen probleem is maar wel als er 2 ramen missen en het ontzettend hard regent! Handdoeken en een bordje ervoor en het werkte nog vrij goed ook. improviseren wordt nog mijn sterkste kant.<br /> <br /> <strong>Maandag</strong><br /> <strong></strong>In de ochtend had ik de ECD class. Dit is de kinder klas. We gingen alle soorten fruit in het Engels leren. Heel handig want dit kunnen ze verkopen. 'S middags zou ik eigenlijk women impowerment geven. Dit is een les voor vrouwen zodat ze zelfstandig worden door bijvoorbeeld een eigen inkomen te genereren. We zouden gaan naaien. Bedankt lieve oma voor de naailessen. Maar helaas was er een TIA momentje. This is Africa. Degene waarmee ik zou gaan kwam maar niet opdagen. Dus ik heb anderhalfuur bij Yodep rondgelopen zonder iets te doen. Ik ging maar helpen met de Nsima met visjes koken. Nsima is een maispap wat ze hier elke dag eten. Uiteraard heb ik het geproefd maar ik vond het op z'n zachts gezegd niet te eten. En de visjes... Ze worden opgegeten met kop en staart, de ogen puilen eruit maar wat nog het ergste is, ze liggen de hele week op de markt in de zon te bakken. Als je er langs loopt dan stinkt het zo erg dat je bijna moet overgeven. Uiteraard die ook geproefd maar dat was helemaal niet te eten! Ik ben blij met onze macaroni, rijst of aardappelen.<br /> <br /> <strong>Dinsdag</strong><br /> Het was weer mestelochtend! Gelukkig is het veld inmiddels klaar en hoeven we dat niet meer te doen. Voordat we gingen metselen gingen we mais schudden. We kregen een bordje en daarop deden we dan gedroogde mais. Vervolgens gingen we het schudden totdat alle stof eruit was. Dit deden we dan in zakken waar 50 kilo mais in kon en gingen ze op donderdag naar de ouderen brengen. Er komt erg veel stof in de mais. dit komt doordat het weken lang op de grond ligt te drogen in een kamertje.<br /> Toen we 's ochtends naar Yodep liepen uit ons huis kwam er een man ineens zijn huis uitgesprint en hij bleef maar roepen Sonna, Sonna. Waarmee hij dus kennelijk mij bedoelde. Hijhad gehoort dat er een azungu meisje rond liep dat Sonna heette. Naja, dit klopt dat ongeveer. Waarom hij naar mij toe kwam was omdat hij Sonna heette. Nu ben ik voor de rest van zijn leven z'n sister en is hij helemaal speciaal omdat er een azungu is met dezelfde naam als hij. Ik heb maar niet verteld dat het Sanne is want hij was er zo vrolijk door.<br /> Voordat we 's middags naar Yodep gingen dacht ik nog, JES! Het veld is klaar. Ik hoef niet meer te graven en metselen. Maar helaas. Er moest nog een gleuf om het veld heen komen waar cement in gestort moet worden. Dus dat hebben we de hele middag nog gedaan. Die avond begon het keihard te storten. Maar ik moest heel nodig naar de wc. Dus ik mijn regenjas aan, Martina der regenlaarzen en op naar het gat. Weer een hele beleving. Ook heb ik die avond mijn muggenbulten geteld. Daar wordt je echt niet vrolijk van. Ik heb er, schrik niet, 61. en dan heb ik die 30 op de rest van mijn lichaam niet mee geteld.<br /> <br /> <strong>Woensdag</strong><br /> <strong></strong>Woensdagochtend ben ik naar Charles gegaan. Ik had mijn oefeningen klaar voor hem en Sophia had stickers voor hem mee genomen. We hebben onwijs gelachen met hem. Hij is zo ontzettend slim! We hebben foto's gemaakt. Hij wil heel graag een foto van ons met hem in een fotolijstje. Want die kan hij dan ophangen. nou dat gaan we natuurlijk regelen voor hem. Zo lief! 'S middags was er weer childrens corner bij Mlenga. Dit was dezelfde plek als waar de kinderen vorige keer zo stonden te dringen bij de pap. We hadden helaas geen pap omdat er geen geld voor was. Maar we hebben wel erg leuk spelletjes gedaan en heel erg gelachen. Tot het begon te regenen. En als het hier regent dan worden alle wegen spekglad doordat het zandwegen zijn. Er komen ook overal allemaal kleine riviertjes. Ik was blij dat ik mijn sneakers aan had en niet mijn slippers.<br /> <br /> <strong>Donderdag</strong><br /> <strong></strong>Donderdag was de laatste projectdag voor het wisselweekend. Dit weekend gaan de vrijwilligers die naar huis gaan terug en komen de nieuwe vrijwilligers naar Malawi. 'S ochtends had ik de ECD class. Ik heb het alfabet geoefent. Erg grappig want ze kunnen de R niet uitspreken als ik R zeg zeggen zij L. Zelfs alle leraren doen dat. Eigenlijk zou ik 's middags de Special Needs class hebben maar die ging niet door vanwege de regen. Dus hadden we de goodbye party vervroegt en gingen we gezellig met de members van ons project wat drinken. We hebben het Malawiaanse volkslied gezongen en het Wilhelmus. Daarna gingen we de kring rond en ging iedereen ons heel erg bedanken voor onze komst en dat, als god het toestond, we elkaar nog een keer zouden zien. 'S avonds hadden we het afscheidsdiner bij Joy. Joy was de huispapa van Yodep alleen hij ging zich verloven en daardoor verhuizen. Maar hij heeft ook een functie binnen Be More. Hij is, om het makkelijk te zeggen, de Judith van de Malawianen. Judith is onze regiocoordinator. Als er problemen zijn kunnen we bij haar terecht. Joy zijn vrouw, Jane, het heel erg lekker en niet normaal veel voor ons gekookt. Ze had zich ook heel mooi aangekleed. We waren blij dat wij dat ook een beetje gedaan hadden. Masacara, haren en een spijkerbroek aan. Dat was het dan wel weer, op de Malawiaanse manier he. Toen we een taxi terug naar huis wilde nemen kwamen we Steffen (medevrijwilliger van Be More) met een aantal van hun members. We zijn even meegelopen naar hun huis en hebben daar wat gedronken. Daarna hebben we de taxi gebelt en zijn naar huis gegaan.<br /> <br /> <strong>Vrijdag</strong><br /> Wisseldag. Sophia zou om 8 uur bij ons huis worden opgehaald. Want ze gaat naar huis. Dus wij hadden haar koffer om 8 uur buiten gezet met haar der bij en hebben daar een half uur met der gewacht. Maar wij moesten ook nog onze spullen pakken. Dus na dat half uur zeiden wij, we gaan onze spullen pakken en de bedden ed afhalen. We hadden de taxi gebelt dat die er om half 10 was zodat we iedereen konden uitzwaaien bij Packachere. Komen we om half 10 met onze weekendtas bij de plek waar we altijd op worden gehaald. Stond Sophia der nog! Ze was nog niet opgehaalt. Maar onze taxi kwam er op dat moment precies aanrijden. Maar Judith had ze net aan de telefoon gehad en er was iemand onderweg, eindelijk, om haar op te halen. Uiteindelijk waren wij dus nog eerder bij Packachere dan zij.<br /> Ook heb ik mijn visum verlengt. Gelijk voor 2 maanden. Erg grappig want we kwamen daar en heel sociaal heel aardig geen probleem. Alle formuliertjes ingevuld met de hand stempeltjes en we konden weer gaan. Er was tegen ons gezegt dat het ontzettend veel tijd ging kosten en dat we zeker moesten rekenen op gezeik. Nou, nergens last van.<br /> <br /> <strong>Koeien</strong><br /> Ik merk aan mezelf, nu het nieuwe er een beetje af is, dat ik wel wat anders wil dan nog een maand met het project meelopen. En gelukkig kan ik ook wat anders doen, dankzij jullie! Met het donatiegeld wil ik proberen om een koeienproject op te starten. Dit is wel een vrij groot project en ik ga het ook nooit af krijgen. Maar om aan de wieg te staan van zo iets goeds lijkt me geweldig! We moeten namelijk een nieuwe stal bouwen, zorgen voor educatie over koeien en zorgen voor genoeg eten. Het bouwen van een stal kost vooral tijd maar er is genoeg ruimte voor. De kennis over de koeien kan worden gegeven door het ministerie van argicultuur. Yodep heeft daar vele contacten. Dit is tevens handig voor het voer. Zo kan Yodep goedkoop voer kopen en voer waar genoeg mineralen en vezels inzitten. Ze kunnen gemakkelijk winst maken doordat ze de melk kunnen verkopen. De community heeft er weer heel veel aan doordat zij de melk kunnen drinken, ermee kunnen koken en het kunnen doorverkopen. Ik hoop echt dat ik het van de grond kan krijgen. Want zoals het er nu uitziet moet ik er wel vaart achter zetten. Tjangu, Tjangu! Tempo, Tempo!<br /> <br /> <strong>Dit weekend</strong><br /> <strong></strong>Zo dan. Als ik jullie vertel dat ik dit weekend samen met Martina naar Blantyre ga om een camera te kopen verklaren jullie me misschien wel voor gek. In een minibusje. Die we gewoon morgenochtend moeten regelen voor 1000 kwacha. Met allemaal acuda's (negers) in een minibusje 4 uur oid. Ik ben erg benieuwd. Ik zal wat van me laten horen als ik nog leef. Nee hoor, we hebben veel tips gekregen van Judith en het gaat helemaal goed komen. We hebben een lodge in Blantyre gereserveerd dus we zijn benieuwd!<br /> <br /> Ik hoop dat jullie weer genoten hebben en ik kijk weer uit naar al jullie lieve reacties.<br /> Heel veel liefs en hele dikke zoen, Sanne</p> Fri, 08 Feb 13 13:05:21 +0100 Liefs uit Cape Mclear. http://sannevandenderen.be-more.nl/message/13/liefs-uit-cape-mclear. <p>Zo! Lekker aan het strand van Lake Makawi schrijf ik mijn blog. Geniet ervan, dan geniet ik van het weer.<br /> <br /> <br /> Dinsdag heeft het de hele dag geregend. We hebben na mijn vorige blog dus niets meer gedaan.<br /> <br /> Woensdag was de vrijwilligersdag. Dan gaan we met alle vrijwilligers langs alle projecten en dan wordt daar een verhaaltje verteld. Erg leuk om alle projecten even te zien en te horen wat ze daar allemaal doen. 'S middags bij Packchere lasagne gegeten en daarna naar Melose, St. Lukes hospital. Om bloed te geven en een rondleiding te krijgen. Natuurlijk heb ik ook bloed gegeven. Erg anders dan in Nederland. Die naald was super dik en het zakje lag op een soort bordje wat heen en weer ging. Ik weet nu ook gelijk mijn bloedgroep. Altijd handig.<br /> <br /> Donderdag was alweer de laatste projectdag van de week. 'S ochtends ging ik naar de ouderen van de community. Anderhalf uur heen, even onkruid wieden en weer anderhalf uur terug. 'S middags had ik de special needs class. Helemaal alleen, zonder andere Nederlanders, wel samen met Charity. Het ging super goed! Cijfers, kleuren en touwtje gesprongen. Super gezellig gehad met al die kinderen. Je merkt helaas wel heel erg het niveau verschil tussen de kinderen. De een die kan al schrijven en de ander kan amper praten.<br /> <br /> Vandaag zijn we richting cape mclear vertrokken. Een weekendje relaxen aan het strand van Lake Malawi. 5 uur in een minibusje met z'n 11e. En dan zit je nog best ruim. Maar het ergste was, het laatste stuk, van anderhalfuur, gaat over een hobbelige zand weg. Wat had ik een houten kont toen we er eenmaal waren. Ritje naar Oostenrijk is er niets bij. Maar het was elke seconde waard! Wat is het hier prachtig! En ja, ik heb al gezwommen. Dus ik heb misschien de bilharzia bacterie in mijn lichaam. Maar ik heb al anti-bilharzia pillen. Dus dat komt vast goed. Nu komt mijn eerste foto want ik heb wifi. Ik ga genieten van het weer en mijn cocktail.<br /> <br /> Liefs en hele dikke zoenen, Sanne</p> Fri, 01 Feb 13 20:07:11 +0100 Mulanje Mountain http://sannevandenderen.be-more.nl/message/12/mulanje-mountain <p>Ja hoor ik leef nog! Mulanje Mountain is bedwongen. nou ja, ik ben niet mee gegaan naar de top. 8 uur klimmen werd het toch niet voor mij. Een uurtje of 2 was meer dan genoeg. Wat waren die watervallen mooi! Heerlijk gezwommen, in de zon gelegen en lekker gerelaxt. Maar hoeft ook gewoon niet. Op de terugweg ben ik natuurlijk weer gevallen. M'n halve been ligt open en m'n camera is kapot. Ik viel in het water en nu doet m'n flits het niet meer. Gelukkig kan ik nog wel foto's maken. Misschien ga ik 1 van de vrijwilligers die komende maand komt vragen of ze een camera voor me mee kunnen nemen. Dus als je ooit Mulanje Mountain gaat beklimmen volg dan deze tips (ik spreek uit ervaring!):<br /> <br /> 1. Luister ten alle tijden naar je gids. Als hij zegt dat je moet blijven staan waar je staat, doe dat dan ook! Ga niet omdat de stenen zo warm zijn voor je voeten in het water staan, dan glij je uit.<br /> 2. Trek je aller beste/stevigste wandelschoenen ever aan. 't is een behoorlijke klim.<br /> 3. Laat iemand anders je tas dragen. Ideaal!<br /> 4. Zorg dat waar je slaapt droge kleding hebt. Dus ook een Bh...<br /> 5. Vermijd aloe vera planten. Die doen pijn.<br /> 6. Neem warme kleding mee. het kan behoorlijk koud zijn.<br /> 7. Genoeg water meenemen. Aangezien je je tas toch door iemand anders laat dragen, prop m vol!<br /> 8. Neem genoeg te eten mee. Ook snackjes en niet alleen lunch.<br /> 9. Neem je bikini mee. Zwemmen in de watervallen is heerlijk!<br /> 10. Kijk niet verbaasd als je gids zegt dat je een stukje moet zwemmen met je tas boven je hoofd.<br /> 11. Smeer genoeg zonnebrand, ook onder je kleding.<br /> 12. Heb geen lompe dag...<br /> <br /> nu hoor ik veel van jullie denken, wat een verwend nest die Sanne, laat ze haar tas door iemand dragen. Maar als ik dat niet doe dan hebben die mensen geen inkomen.<br /> <br /> Op zondag zijn we door de theeplantages gelopen. Je hebt hier Britse en Malawiaanse. Ik heb ze, bijna helaas, allebei gezien. Wat een pokke stuk lopen. Je zag theeplanten die eruit zagen als gewone struiken en zo roken ze ook. Ik had op z'n minst gehoopt dat ze nog een klein beetje in de richting van thee zouden ruiken. Maar helaas. Overigens werd er gezegd dat de wandeling ongeveer 2 uur zou duren. Nou het werden er 4. We eindigden bij een pizzatent waar we de mensen die wel naar de top waren geklommen zouden ontmoeten. Nou dit duurde nog 3 uur voordat die bij ons waren. Dus heb ik allemaal nieuwe kaartspelletjes geleerd. Zoals stressen en klootzakken. Met dank aan sophie. toen iedereen er eenmaal was weer 2,5 uur in het minibusje terug.<br /> <br /> Maandag hebben we de hele ochtend gemetseld. Ja Kev, ik kan zo je baantje overnemen als ik terug ben. wel gaat alles uiteraard op de primitieve manier. Zelf cement met zand mixen, daarna plons water erdoor en weer mixen en dan gaan metselen. Daarna er nog een laagje cement overheen met water en klaar is kees. Ondertussen ook nog een beetje aanstampen met een houtenpaaltje met een plankje der onder. Wat een tempo hebben die mensen. pff. Er is geen actie in te krijgen. we roepen de hele tijd tjangu tjangu. Dat betekent tempo tempo. Maar helaas, het schiet niet op. 'S middags gingen we weer metselen maar het begon te regenen. dus uiteindelijk lag er een stapel zand gemixt met cement hard te worden. Wat ook zo leuk is hier is dat overal golfplaten daken zijn. Dus als het regent kan je elkaar bijna niet verstaan.<br /> <br /> Het is nu dinsdag en het heeft de hele ochtend geregend. Dus zijn we maar naar Zomba gegaan voor een beetje afleiding. Ik hoop dat ik vrijdagochtend nog even een blog kan plaatsen voordat ik naar Cape Mclear ga. En anders wordt t volgende week ergens.<br /> <br /> Ik kijk nu al uit naar jullie reacties!<br /> Liefs &amp; hele dikke zoen, Sanne.</p> Tue, 29 Jan 13 12:10:35 +0100 Mulanje Mountain http://sannevandenderen.be-more.nl/message/11/mulanje-mountain <p>Ja hoor ik leef nog! Mulanje Mountain is bedwongen. nou ja, ik ben niet mee gegaan naar de top. 8 uur klimmen werd het toch niet voor mij. Een uurtje of 2 was meer dan genoeg. Wat waren die watervallen mooi! Heerlijk gezwommen, in de zon gelegen en lekker gerelaxt. Maar hoeft ook gewoon niet. Op de terugweg ben ik natuurlijk weer gevallen. M'n halve been ligt open en m'n camera is kapot. Ik viel in het water en nu doet m'n flits het niet meer. Gelukkig kan ik nog wel foto's maken. Misschien ga ik 1 van de vrijwilligers die komende maand komt vragen of ze een camera voor me mee kunnen nemen. Dus als je ooit Mulanje Mountain gaat beklimmen volg dan deze tips (ik spreek uit ervaring!):<br /> <br /> 1. Luister ten alle tijden naar je gids. Als hij zegt dat je moet blijven staan waar je staat, doe dat dan ook! Ga niet omdat de stenen zo warm zijn voor je voeten in het water staan, dan glij je uit.<br /> 2. Trek je aller beste/stevigste wandelschoenen ever aan. 't is een behoorlijke klim.<br /> 3. Laat iemand anders je tas dragen. Ideaal!<br /> 4. Zorg dat waar je slaapt droge kleding hebt. Dus ook een Bh...<br /> 5. Vermijd aloe vera planten. Die doen pijn.<br /> 6. Neem warme kleding mee. het kan behoorlijk koud zijn.<br /> 7. Genoeg water meenemen. Aangezien je je tas toch door iemand anders laat dragen, prop m vol!<br /> 8. Neem genoeg te eten mee. Ook snackjes en niet alleen lunch.<br /> 9. Neem je bikini mee. Zwemmen in de watervallen is heerlijk!<br /> 10. Kijk niet verbaasd als je gids zegt dat je een stukje moet zwemmen met je tas boven je hoofd.<br /> 11. Smeer genoeg zonnebrand, ook onder je kleding.<br /> 12. Heb geen lompe dag...<br /> <br /> nu hoor ik veel van jullie denken, wat een verwend nest die Sanne, laat ze haar tas door iemand dragen. Maar als ik dat niet doe dan hebben die mensen geen inkomen.<br /> <br /> Op zondag zijn we door de theeplantages gelopen. Je hebt hier Britse en Malawiaanse. Ik heb ze, bijna helaas, allebei gezien. Wat een pokke stuk lopen. Je zag theeplanten die eruit zagen als gewone struiken en zo roken ze ook. Ik had op z'n minst gehoopt dat ze nog een klein beetje in de richting van thee zouden ruiken. Maar helaas. Overigens werd er gezegd dat de wandeling ongeveer 2 uur zou duren. Nou het werden er 4. We eindigden bij een pizzatent waar we de mensen die wel naar de top waren geklommen zouden ontmoeten. Nou dit duurde nog 3 uur voordat die bij ons waren. Dus heb ik allemaal nieuwe kaartspelletjes geleerd. Zoals stressen en klootzakken. Met dank aan sophie. toen iedereen er eenmaal was weer 2,5 uur in het minibusje terug.<br /> <br /> Maandag hebben we de hele ochtend gemetseld. Ja Kev, ik kan zo je baantje overnemen als ik terug ben. wel gaat alles uiteraard op de primitieve manier. Zelf cement met zand mixen, daarna plons water erdoor en weer mixen en dan gaan metselen. Daarna er nog een laagje cement overheen met water en klaar is kees. Ondertussen ook nog een beetje aanstampen met een houtenpaaltje met een plankje der onder. Wat een tempo hebben die mensen. pff. Er is geen actie in te krijgen. we roepen de hele tijd tjangu tjangu. Dat betekent tempo tempo. Maar helaas, het schiet niet op. 'S middags gingen we weer metselen maar het begon te regenen. dus uiteindelijk lag er een stapel zand gemixt met cement hard te worden. Wat ook zo leuk is hier is dat overal golfplaten daken zijn. Dus als het regent kan je elkaar bijna niet verstaan.<br /> <br /> Het is nu dinsdag en het heeft de hele ochtend geregend. Dus zijn we maar naar Zomba gegaan voor een beetje afleiding. Ik hoop dat ik vrijdagochtend nog even een blog kan plaatsen voordat ik naar Cape Mclear ga. En anders wordt t volgende week ergens.<br /> <br /> Ik kijk nu al uit naar jullie reacties!<br /> Liefs &amp; hele dikke zoen, Sanne.</p> Tue, 29 Jan 13 11:46:08 +0100 Liefs uit Malawi http://sannevandenderen.be-more.nl/message/10/liefs-uit-malawi <p>Hee allemaal!<br /> Wat een lieve reacties op mijn blog! Zo te horen hebben jullie ervan genoten. Dus hier is weer een nieuwe.<br /> <br /> Afgelopen zaterdag heb ik lekker gezwommen! In een zwembad, zonder Bilhazaria. Jullie gaan met jullie aller dikste winterjassen ever door de sneeuw en ik lig in m'n bikini aan het zwembad. Daarna hebben we een overheerlijk broodje piripiri gegeten. Ook heb ik al een paar souveniertjes gekocht. Uiteraard het bao spel. Dat ga ik jullie allemaal leren. Erg leuk! En een olifantje met daarin dingen gegraveerd.<br /> <br /> Zondag hebben we lekker rustig aan gedaan en zijn we eind van de middag terug gegaan naar ons project.<br /> <br /> Maandag was een, 's ochtends vooral, natte dag. Ik mocht van onze huismama niet eens naar de douche lopen. Zo erg stortte het. Dus toen meer eerst even ontbeten en daarna alsnog naar m'n teiltje water gelopen. Snel daarna werd het droog. Bij het project aangekomen zat ik even met Dorifa te praten. Dorifa is een meisje met een handicap. Ik weet helaas niet welke. Op een gegeven moment viel ze achterover van een muurtje van anderhalve meter hoog af. Het werd me al snel duidelijk dat ze een epileptische aanval had. Gelukkig was ze hier gelijk weer uit en heb ik haar even veilig neer kunnen leggen. Ik weet helaas niet hoe het die dag verder met haar gegaan is want ik moest weer een lekker stukje gaan lopen. Fijn, op m'n teenslippertjes. Maar het was niet zo ver zeiden ze. Nou we liepen om half 9 weg en ik was om half 4 thuis hoor... Dit keer was het voor de village bank. We gingen vrouwen uitleggen hoe de village bank werkt. En ook een taak geven. Zoals, voorzitter, boxkeeper, moneycounter enz. Het doel van de village bank is om mensen (voornamelijk vrouwen) een kans te geven een eigen bedrijfje op te starten. En de aandeelhouders, de mensen die het geld inleggen, daarmee weer geld te laten verdienen. Als iemand bijvoorbeeld 1000 kwacha leent moet die dit na een half jaar met 10% rente terug betalen. De rente wordt weer verdeeld over alle aandeelhouders. We hebben daar ook lunch gekregen. Een heel bord vol met rijst en 2 eieren. Ik voelde me vrij bezwaard om het op te eten. Omdat ze mij hier zien als de rijke blanke maar toch geven ze me te eten. Dit laat wel weer zien hoe gastvrij ze zijn.<br /> <br /> Dinsdag ben ik naar Charles geweest. Charles is een gehandicapte man. Hij heeft een spierziekte en kan niet goed praten. Maar hij is zo slim! Ze proberen elke week langs te gaan vanuit Yodep. We hebben hem Engelse les gegeven. Er is alleen veel te weinig materiaal. Alles wat ze bij Yodep hebben kent hij al. Dus ga ik nu iets speciaal voor hem maken. Wat dan iedere keer weer kan worden aangevuld door nieuwe vrijwilligers. 'S middags zou ik Engelse les gaan geven aan jongeren. Maar, welkom in Afrika lieve Sanne, ik werd toch mee gestuurd naar de childrens Corner. Niet dat ik dat nou zo erg vond. Met al die lieve kleine kinderen. Vorige keer was de childrens corner bij Yodep. Nu gingen we 3 kwartier lopen naar een boom waar dan alle kinderen uit de 'buurt' kwamen. Ze kwamen voornamelijk voor de pap en niet voor de spelletjes. Na het spelen van de spelletjes krijgen ze pap. Hier werd me even heel erg duidelijk dat deze kinderen echt in grote armoede leven. Gescheurde, vieze of iets aan wat geen kleding te noemen valt, geen schoenen aan en een gedrang voor de pan met pap! Niet normaal. Ik weet ook gewoon niet hoe ik het onder woorden kan brengen. Al vertel ik het nog zo vaak, maak ik nog zoveel foto's het is echt niet te beschrijven. Ik hoop eigenlijk dat doordat ik er geen woorden voor heb dat jullie beseffen hoe erg het is.<br /> <br /> Woensdag was echt een drama ochtend. Het heeft de hele ochtend geregend! En als het hier regent dan ligt alles stil. Dus het project was dicht en we konden ons huisje niet uit. Ik heb daarom maar mijn eerste handwasje gedaan! Met een stukje zeep en een teiltje water. Nu maar hopen dat het een beetje droogt in onze kamer. Maandag ga ik vragen of onze huismama mijn broeken ed wilt wassen. Dan weet ik in ieder geval zeker dat het goed gebeurd en dan heeft zij extra inkomsten. 's middags was weer Childrens Corner! Een van mijn favoriete dingen hier. Lekker spelletjes spelen, de kinderen een beetje vermaken. Erg leuk.<br /> <br /> Donderdag heb ik 's ochtends les gegeven. Bij de aller kleinste. Ze wilde in eerste instantie niet zo goed naar me luisteren. Dus ging ik maar een liedje zingen, if you're happy and ypu know it. Eerst lekker bewegelijk en daarna zei ik: If you're happy and you know it say ssssssjjtt. En het werkte super goed! Ze werden allemaal stil en ik kon gewoon verder gaan met m'n les. 's middags was special needs class. Wat geweldig! We hadden 9 kinderen. Wel allemaal op een heel ander nivaeu. Lois is een van de mindere. Ik heb haar apart genomen en met haar de cijfers geoefend. Op een gegeven moment ging dat echt super goed! Het is wel heel erg jammer dat ze maar 1x in de week anderhalf uur dit krijgen. Het liefst zou ik het echt elke dag 2 uur doen. Helaas gaat dit niet. We hebben ook een beloningssysteem ingesteld. Ik heb ze het handjeklap liedje papegaaitje leef je nog geleerd. Ze willen dit de hele tijd doen. Laatst had ik er zelfs blaren van. Nu heb ik de regel, doe je 10x iets goed, ga ik 3x papegaaitje leef je nog doen. En het werkt echt perfect! Na onze les kregen de kinderen weer pap. Maar er waren zoveel kinderen dat ze met z'n 3e 1 bordje moesten delen. Toen ik daar stond moest ik gewoon bijna huilen. Het werd weer 1 groot gedrang. Zoveel uitgehongerde gezichtjes, van die bolle buikjes waarvan je zeker weet dat het niet komt doordat ze zo goed eten... En wat er dan ook nog eens gebeurd, de members bieden ons een bordje pap aan. Natuurlijk slaan we af. Maar het bewijst wel weer van hun gastvrijheid.<br /> <br /> Vandaag is het alweer vrijdag en zit ik lekker op m'n gemakje in het internetcafe mijn prachtige, leuke, ontroerende, grappig maar ook confronterende blog voor jullie te typen.<br /> <br /> Ik ga dit weekend echt iets heel leuks doen. Hoop ik. We gaan naar Mulanje Mountain. Ja ik ga een berg beklimmen. Lekker een weekendje weg. Bij komen van alle indrukken en genieten van de prachtige natuur. Als het goed is gaan we ook langs watervallen lopen en kunnen we daar zwemmen. Dus misschien heb ik volgende week in m'n blog wel een bizar verhaal over m'n klim. Maar misschien ook wel helemaal niet.<br /> <br /> Als laatste heb ik een paar leuke weetjes over mij hier in Afrika:<br /> - Ik ben te lang voor m'n bed. Ja ik. Met m'n 1,63.<br /> - Ik ga als het donker is niet meer naar de WC (lees: gat in de grond) vanwege de kakkerlakken.<br /> - Ik lig al om half 9 te slapen.<br /> - Ik sta al om 6 uur op.<br /> - ik zit onder de muggenbulten. En daardoor heb ik nu blauwe plekken. Vraag me niet hoe.<br /> - Elke avond check ik m'n klamboe of er rare beesten in zitten. Tot nu toe heb ik er 1 spin en ontelbaar veel mieren uitgehaald.<br /> - We hebben een hagedis vrij rondlopen op onze kamer. We hebben haar Lizzy genoemd. We laten haar zitten omdat ze alle beestjes opeet.<br /> - We tellen alle hagedissen. We zitten nu op 11.<br /> - Ik denk elke nacht dat er een mug in m'n klamboe zit maar ik weet het nog steeds niet zeker.<br /> - Ik schrijf elke dag een stukje van mijn blog zodat ik niets vergeet.<br /> - Mijn voeten zijn niet schoon te krijgen.<br /> - Ik gebruik mijn bed als opslagplaats voor mijn belangrijke spullen omdat er verder nergens plek voor is.<br /> - Ik heb een nieuw stopwoordje: Iwe! Het betekend jij.<br /> - Ik dacht in het begin, waarom zou ik een hoofdlampje meenemen, wat een onzin. Maar het is toch wel erg handig!<br /> <br /> Nou dat was hem weer voor nu. Ik hoop dat jullie genoten hebben. ik ben nu alweer benieuwd naar de reacties. Op naar de berg!<br /> <br /> Liefs &amp; hele dikke zoenen, Sanne</p> Fri, 25 Jan 13 09:17:11 +0100